تخطي إلى المحتوى الرئيسي

با علامه در الميزان ( فارسى ) — صفحة 546

مساهمون:

ص٥٤٦
س 1258 - در قضيه فرزنددار شدن مريم چرا خداوند در سورهء آل عمران اين قضيه را به چند ملك نسبت داده و فرمود :
« إِذْ قالَتِ الْمَلائِكَةُ يا مَرْيَمُ . . . » ،
« 1 » لكن در آيهء شريفهء
« فَأَرْسَلْنا إِلَيْها رُوحَنا فَتَمَثَّلَ لَها بَشَراً سَوِيًّا »
« 2 » تنها به روح ( - جبرئيل ) نسبت داده است ؟ ج - اگر آن را كه در سورهء آل عمران آمده با آيات سورهء مريم تطبيق شود هيچ شكى باقى نمىماند كه سخن ملائكه با مريم كه در سورهء آل عمران آمده عينا همان كلامى است كه در آيات سورهء مريم به روح نسبت داده از قبيل نسبت كلام يك نفر از قومى به همه قوم است ، چون همه در آن كلام و يا در سنت و عادت و خلقت موافقت و شركت دارند . و در قرآن از اين قبيل تعبيرات زياد است ، مانند آيهء :
« يَقُولُونَ لَئِنْ رَجَعْنا إِلَى الْمَدِينَةِ لَيُخْرِجَنَّ الْأَعَزُّ مِنْهَا الْأَذَلَّ ،
مىگويند اگر به مدينه برگرديم به‌طور قطع آنكه عزيزتر است ذليل‌تر را بيرون خواهد كرد . » « 3 » كه با اينكه گويندهء سخن يك نفر بوده به جمع نسبت مىدهد . و اگر در آيهء شريفه مذكور « روح » را به خدا نسبت داده و فرموده « رحنا - روحمان » به منظور تشريف و احترام بوده است . « 4 »
هامش
( 1 ) . سورهء آل عمران ، آيهء 45 . ( 2 ) . سورهء مريم ، آيهء 17 . ( 3 ) . سورهء منافقون ، آيهء 8 ؛ و نيز آيهء 32 سورهء انفال . ( 4 ) . الميزان ؛ ج 14 ، ص 46 و 47 . [ با تصرف ]