تخطي إلى المحتوى الرئيسي

با علامه در الميزان ( فارسى ) — صفحة 505

مساهمون:

ص٥٠٥
ج - تعميم دادن دعوت به فرزندان و زنان بر اين بوده كه اين احتجاج اطمينان‌آورتر باشد ، چون وقتى كسى زن و بچهء خود را هم نفرين كند ، طرف مقابلش مىفهمد كه او به صدق دعوى خود ايمان كامل دارد ، براى اينكه خداى تعالى محبّت به زن و فرزند و شفقت بر آنان را در دل هركسى قرار داده ، به‌طورى كه هرانسانى حاضر است با مايه گذاشتن جان خود ، آنان را از خطر حفظ كند و براى حفظ آنان و در راه حمايت و غيرت و دفاع از آنان دست به كارهاى خطرناك مىزند ، ولى حاضر نيست براى حفظ خود ، ايشان را به خطر بيندازد و عينا به همين جهت است كه مىبينيم در آيهء شريفه « 1 » فرزندان را اوّل و زنان را دوّم و خويشتن را در مرحلهء سوم ذكر كرده ، چون محبّت انسان نسبت به فرزندان شديدتر و بادوام‌تر است . « 2 »

س 1222 - آيهء « . . . فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَكُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكاذِبِينَ »

« 3 » چگونه مىتواند در شأن على و فاطمه و حسنين عليهم السّلام نازل شده باشد با اينكه فاطمه ( س ) يك تن است و كلمهء « نساء » جمع است و حسنين عليهم السّلام كه دو تن هستند « ابناء » درمورد آن دو استعمال نمىشود ، و همچنين استعمال كلمهء « انفس »
هامش
( 1 ) . سورهء آل عمران ، آيهء 61 . ( 2 ) . الميزان ؛ ج 3 ، ص 352 . ( 3 ) . سورهء آل عمران ، آيهء 61 .