ج - [ اين مطلب در آيهء 61 سورهء آل عمران ذيل كلمهء
« نَبْتَهِلْ »
مورد بحث قرار گرفته است ] .
« ابتهال » از « بهله » بفتح باء و ضم آن گرفته شده ؛ كه در اصل به معنى « لعنت » بوده است ، سپس در دعا و مسألتى كه با اصرار و الحاح توأم باشد زياد استعمال شده است . « 1 »
مصدر « مباهله » كه فعل « نبتهل » مضارع آن است بهمعناى ملاعنه است ، يعنى لعنتكردن يكديگر ، هرچند كه در خصوص آيه بهمعناى چيزى نظير محاجّه بين رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و بين بزرگان نصارا است . و به منظور نفرين به حال دروغگويانى است كه در اين ماجرا در يكى از دو طرف مباهله قرار دارند ، يا در طرف « اسلام » و يا در طرف « مسيحيت » قرار گرفتهاند ، اسلام مىگفت : هيچ معبودى غير خدا نيست و عيسى عليه السّلام بندهء خدا و رسول او است ، مسيحيّت مىگفتند : عيسى خودش اللّه و يا پسر اللّه است و يا اللّه سوّمى از سه خدا است . « 2 »
س 1221 - چرا مباهله تنها بين شخص رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و بين بزرگان نصارا صورت نگرفت ، بلكه به فرزندان و زنان نيز تعميم داده شد ؟
هامش
( 1 ) . الميزان ( 40 جلدى ) ؛ ج 6 ، ص 60 .
( 2 ) . الميزان ؛ ج 3 ، ص 351 - 354 . [ با تصرف ]