تخطي إلى المحتوى الرئيسي

با علامه در الميزان ( فارسى ) — صفحة 474

مساهمون:

ص٤٧٤
كانُوا قَوْمَ سَوْءٍ فاسِقِينَ وَ أَدْخَلْناهُ فِي رَحْمَتِنا إِنَّهُ مِنَ الصَّالِحِينَ ،
« 1 » و به ياد آر لوط را كه ما به او حكم و علم داده و از قريه‌اى كه اعمال خبيث و زشت عادتشان شده بود ، نجات داديم چون آنها مردم بد و فاسق بودند و ما لوط را داخل در رحمت خود نموديم چون از صالحان بود . » « 2 »

س 1191 - قوم لوط چه خصوصياتى داشتند و عاقبت امر اين قوم به كجا ختم گرديد ؟

ج - اين قوم ، بت مىپرستيدند و به عمل فاحشهء لواط مرتكب مىشدند و اين قوم اوّلين قوم از اقوام و نژادهاى بشر بودند كه اين عمل در بينشان شايع گشت ، « 3 » و شيوع آن به حدّى رسيده بود كه در مجالس عمومىشان آن را مرتكب مىشدند ، « 4 » تا آنكه رفته‌رفته عمل فاحشه سنّت قومى آنان شد و عامّ البلوى گرديد و همه بدان مبتلا گشته ؛ زنان به كلّى متروك شدند و راه تناسل را بستند . « 5 » « لذا خداى تعالى لوط را به سوى ايشان گسيل داشت » . « 6 » و آن جناب ايشان را به ترس از خدا و ترك فحشاء و برگشتن به طريق فطرت دعوت كرد و انذار و تهديدشان نمود ولى جز طغيان آنان ثمره‌اى حاصل نگشت ، و گفتند اينقدر ما را تهديد مكن اگر راست مىگويى عذاب
هامش
( 1 ) . سورهء انبياء ، آيات 74 و 75 . ( 2 ) . الميزان ؛ ج 10 ، ص 528 و 531 . [ با تلخيص ] ( 3 ) . سورهء اعراف ، آيهء 80 . ( 4 ) . سورهء عنكبوت ، آيهء 29 . ( 5 ) . همان . ( 6 ) . سورهء شعراء ، آيهء 162 .