كه مولا به او دارد ، و قرب منزلتش ، و علو مقامش در نزد وى باعث مىشود . « 1 »
س 836 - منطق شفيع در شفاعت در نزد مولا چيست ؟
ج - منطق شفيع اين است كه مىگويد : من از تو نمىخواهم دست از مولويت خود بردارى ، و يا از عبوديت عبدت چشم بپوشى ، و نيز نمىخواهم حكم و فرمان خودت را باطل كنى ، و يا از قانون مجازات چشم بپوشى .
بلكه مىگويم : تو با اين عظمت كه دارى ، و اين رأفت و كرامت كه دارى از مجازات اين شخص چه سودى مىبرى ؟ و اگر از عقاب او صرف نظر كنى چه ضررى به تو مىرسد ، و يا مىگويم : اين بندهء تو فردى نادان است ، و اين نافرمانى را از روى نادانيش كرده ، و فردى حقير و مسكين ، مخالفت و موافقت او اصلا به حساب نمىآيد ، و مثل تو بزرگوارى بامر او اعتنا نمىكند ، و به آن اهميت نمىدهد .
و يا مىگويم : به خاطر آن مقام و منزلتى كه نزد تو دارم ، و آن لطف و محبتى كه تو نسبت به من دارى ، شفاعتم را در حق فلانى بپذير ، و از عقابش رهانيده مشمول عفوش قرار ده . « 2 »
هامش
( 1 ) . الميزان ؛ ج 1 ، ص 240 .
( 2 ) . همان .