ندارد ، چون شفاعت وسيلهاى است براى تتميم سبب ، نه اينكه خودش مستقلا سبب باشد ، اوّلى را اعلم علماء كند ، و دومى را عين ياغىگريش مقرّب درگاه مولا سازد . « 1 » تأثير شفاعت از باب حكومت است ، نه از باب تضاد و تعارض ، و اين مطلب با گفتار خود خداى تعالى كه مىفرمايد :
« فَأُوْلئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ ،
خدا گناهان ايشان را مبدل به حسنه مىكند » « 2 » كاملا روشن و بىاشكال مىشود . « 3 »
س 835 - شفاعت شفيع از چه راههايى امكانپذير بوده و اميدواركننده است ؟
ج - شفيع يا به صفاتى از مولاى حاكم تمسك مىكند ، كه آن صفات اقتضاء دارد كه از بندهء نافرمانش بگذرد ، مانند بزرگوارى ، و كرم او ، و سخاوت و شرف دودمانش و يا به صفاتى در عبد تمسك جويد ، كه آن صفات اقتضاء مىكند مولا بر او رأفت ببرد ، صفاتى كه عوامل آمرزش و عفو را برمىانگيزد ، مانند خوارى و مسكنت و حقارت و بدحالى و امثال آن .
و يا به صفاتى كه در نفس خود شفيع هست ، مانند محبت و علاقهاى
هامش
( 1 ) . الميزان ؛ ج 1 ، ص 239 .
( 2 ) . سورهء فرقان ، آيهء 70 .
( 3 ) . الميزان ؛ ج 1 ، ص 243 .