داستانهاى امم منقرضه در گذشته بگوششان خورد .
آنگاه دوباره به نقل از پارهاى از آن داستانها برمىگردد ، اما پيداست كه با خشم و عتاب آنها را نقل مىكند و بدحاليشان در روز قيامت هنگام بيرون شدن از قبرها و حضورشان را براى حساب خاطرنشان مىسازد .
و سپس به داستانهايى از قوم نوح ، عاد ، ثمود ، قوم لوط ، و دودمان فرعون ، و عذابهاى دردناكى كه به خاطر تكذيبشان پيامبران را بر سر آنان آمد ، پرداخته ، مىفرمايد : قوم پيامبر اسلام نزد خدا عزيزتر از آنان نيستند ، و ايشان هم مانند آنها نمىتوانند خدا را عاجز سازند ، و در آخر همانطور كه گفتيم سوره را با بشارت به متقين ختم مىكند . « 1 »
( * * ) قيامت
س 1118 - چرا قرآن كريم از روز قيامت گاهى « يَوْمُ الْفَصْلِ » *
ياد كرده از اين نامگذارى چه مقصودى حاصل است ؟
ج - روز قيامت را از اين جهت « يوم الفصل » خوانده كه خداى تعالى در آن روز جداسازى مىكند ، و ميان اهل حق و اهل باطل با داورى خود جدايى مىاندازد همچنانكه فرمود :
« إِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ فِيما كانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ » ،
« 2 » و نيز فرموده :
« إِنَّ رَبَّكَ يَقْضِي بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ فِيما كانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ »
« 3 »
هامش
( 1 ) . الميزان ؛ ج 19 ، ص 88 .
( 2 ) . سورهء سجده ، آيهء 25 .
( 3 ) . سورهء يونس ، آيهء 93 .