تخطي إلى المحتوى الرئيسي

با علامه در الميزان ( فارسى ) — صفحة 356

مساهمون:

ص٣٥٦
نازل نشده عجله مىكنى ، براى اين است كه تا اندازه‌اى بدان علم پيدا كرده‌اى ، ولى تو به آن مقدار علم اكتفا مكن ، و از خدا علم جديد بخواه ، و بخواه كه صبر و حوصله‌ات دهد تا بقيه وحى را بشنوى . اين آيه شريفه از جمله مداركى است كه مضمون روايات را تأييد مىكند ، كه دارد : قرآن كريم دو بار نازل شده ، يكى بار اوّل كه همه‌اش از اول تا به آخر دفعتا نازل شده است ، و يكى هم آيه‌آيه و چند روز يك بار ، وجه تأييد آن اين است كه اگر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله قبل از تمام شدن آيه ، و يا چند آيه‌اى كه مثلا الان جبرئيل آورده ، علمى به بقيهء آن نمىداشت ، معنا نداشت بفرمايد : قبل از تمام شدن وحيش در خواندنش عجله مكن ، پس معلوم مىشود قبل از تمام شدن وحى هم آن جناب آيه را مىدانسته . « 1 »

س 1091 - آيا قرآن كريم قبل از آنكه به تعقّل و تفكّر مردم درآيد ، و يا بعبارتى به لباس واژهء عربيّت درآيد در عالم هستى وجود داشته است ؟

ج - با توجه به آيهء شريفهء
« إِنَّا جَعَلْناهُ قُرْآناً عَرَبِيًّا لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ » ،
« 2 » همين كه اميد تعقل و فهميدن مردم را غايت و غرض جعل مذكور قرار داده ، خود شاهد بر اين است كه قرآن قبل از آنكه به زبان عربى درآيد ، در مرحله‌اى از كينونت
هامش
( 1 ) . الميزان ؛ ج 14 ، ص 300 . [ با تصرف ] ( 2 ) . سورهء زخرف ، آيهء 3 .