خداى تعالى هم بندگان خود را به اصنافى گوناگون تقسيم كرده ، و هر صنفى را داراى علم و معرفتى مىداند ، كه در صنف ديگر نيست . مثل طايفههاى زير :
« مخلصين » ، كه علم واقعى به اوصاف پروردگارشان را مختص آنان مىداند . « 1 »
« موقنين » ، كه مشاهده ملكوت آسمانها و زمين را خاص آنان دانسته است . « 2 »
« منيبين » ، تذكر را مخصوص آنان دانسته است . « 3 »
« عالمين » ، تعقل مثلهاى قرآن را به آنان مختص كرده . « 4 »
« مطهّرين » ، كه ايشان را خداى تعالى مخصوص به علم تأويل كتاب كرده . « 5 »
« اولياى خدا » ، كسانى هستند كه واله و شيدا در عشق خدايند ، و از خصايص ايشان اين موهبت است كه به هيچ چيزى جز خداى سبحان توجهى ندارند و به همين جهت جز از خدا نمىترسند و به خاطر هيچ چيز اندوهگين نمىگردند . « 6 »
و نيز طايفههاى ديگرى از قبيل ، « متقرّبين » ، « مجتبين » ، « صدّيقين » ،
هامش
( 1 ) . سورهء صافات ، آيهء 160 .
( 2 ) . سورهء انعام ، آيهء 75 .
( 3 ) . سورهء مؤمن ، آيهء 13 .
( 4 ) . سورهء عنكبوت ، آيهء 43 .
( 5 ) . سورهء واقعه ، آيهء 79 .
( 6 ) . سورهء يونس ، آيهء 62 .