« ثَوابُ اللَّهِ خَيْرٌ لِمَنْ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً ،
ثواب خدا بهتر است براى كسى كه ايمان آورد و عمل صالح كند » ، « 1 » و اثر ديگرش اين است كه عمل صالح كلمهء طيّب را به سوى خدا بالا مىبرد
« إِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَ الْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهُ ،
كلمهء طيّب به سوى او صعود مىكند ، و عمل صالح آن را در صعود مدد مىدهد » . « 2 »
پس از اين چند اثرى كه به عمل صالح نسبت داده ، فهميده مىشود : كه صلاح عمل بهمعناى آمادگى و لياقت آن براى تلبس به لباس كرامت است ، و در بالا رفتن كلمهء طيب به سوى خداى تعالى مدد و كمك است . و نيز دربارهء همهء اعمال صالحه فرموده :
« كُلًّا نُمِدُّ هؤُلاءِ وَ هَؤُلاءِ مِنْ عَطاءِ رَبِّكَ وَ ما كانَ عَطاءُ رَبِّكَ مَحْظُوراً ،
همهشان را چه آنها و چه اينها را از عطاء پروردگارت مدد مىدهيم . و عطاى پروردگار تو جلوگير ندارد » ، « 3 » پس عطاى خداى تعالى به منزله صورت است و صلاح عمل به منزله ماده است . « 4 »
س 992 - از نظر ائمه عليهم السّلام كدام عمل را مىتوان به خدا نسبت داد و كدام را نبايد و نمىتوان به خدا نسبت داد ؟
( بحث روايتى )
ج - مردى از امام صادق عليه السّلام از قضاء و قدر پرسيد ، فرمود : هر عملى كه از كسى سر بزند ، و تو بتوانى او را به خاطر آن عمل ملامت كنى ، آن عمل از خود
هامش
( 1 ) . سوره قصص ، آيه 80 .
( 2 ) . سوره فاطر ، آيه 10 .
( 3 ) . سوره اسرى ، آيه 20 .
( 4 ) . الميزان ؛ ج 1 ص 458 .