تخطي إلى المحتوى الرئيسي

با علامه در الميزان ( فارسى ) — صفحة 184

مساهمون:

ص١٨٤
بطور قطع دعاى ابراهيم شامل حال اين دو دسته نيست . باقى مىماند دوم و سوم ، يعنى آنكسى كه در تمامى عمرش ظلم نمىكند ، و آن كسى كه اگر در اول عمر ظلم كرده ، در آخر توبه كرده است ، از اين دو قسم ، قسم دوم را خدا نفى كرده ، باقى مىماند يك قسم و آن كسى است كه در تمامى عمرش هيچ ظلمى مرتكب نشده ، پس از چهار قسم بالا دو قسمش را ابراهيم از خدا نخواست ، و از دو قسمى كه خواست يك قسمش مستجاب شد ، و آن كسى است كه در تمامى عمر معصوم باشد . « 1 »

س 949 - آيا امر و نهى به معصوم به جهت داشتن عصمت الهى ، باطل نيست ؟

ج - با اينكه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله داراى عصمت الهى است ديگر ممكن نيست كه معصيت از او سر بزند و چنين چيزى از او محال است و ليكن عصمت الهى منافات با نهى از شرك ندارد و باعث نمىشود كه به‌طور كلى امر و نهى به معصوم باطل شود و تكليف از او برداشته شود ، زيرا معصوم نيز بشرى است مختار در فعل و ترك ، و طاعات و معصيت از ناحيهء شخص او متصور است ، هرچند كه از ناحيه خدا داراى عصمت است . آيات بسيارى از قرآن كريم نيز بر مكلّف بودن انبياء عليهم السّلام دلالت دارد ، مانند
هامش
( 1 ) . الميزان ؛ ج 1 ص 415 .