تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اخلاق در قرآن ( فارسى ) — صفحة 33

مساهمون:

ص٣٣
زمان برسد ، آن زاهد هنگامى كه احساس كرد او دارد نزديك مىشود سفارش كرد نان و سبزى براى او حاضر كنند و با ولع و حرص به خوردن نان و سبزى پرداخت ، در حالى كه لقمه‌هاى بزرگ بر مىداشت هنگامى كه شاه اين منظره را ديد زاهد از چشم او افتاد و بدون گفتگو بازگشت ، زاهد گفت : « الْحَمْدُللّهِ الَّذى صَرَفَكَ عَنّى ؛ شكر خدايى را كه تو را از من منصرف ساخت » . از بعضى ديگر نقل مىكنند كه گاه مشروبات غير الكلى را در ظرفى كه رنگ شراب به آن مىداد مىنوشيد تا مردم گمان كنند شراب‌خوار است و از چشم آنها بيفتد ! و از ديگرى نقل مىكنند كه در منطقه‌اى به زهد معروف شده بود و مردم به او اقبال كردند ، او وارد حمام شد و عمداً لباس شخص ديگرى را مخفيانه پوشيد و بيرون آمد و سر راه ايستاد ، تا مردم او را شناختند و گرفتند و زدند و لباس را از او باز پس گرفتند ، و گفتند : اين مردى است كلاه بردار و از او دورى مىكردند ! ! بى شك اين‌گونه كارها در بعضى از موارد حرام مسلّم و مواردى مكروه است و هرگز شرع اسلام اجازه نمىدهد كه انسان خود را با ارتكاب اين اعمال زشت بد نام كند و از چشم مردم بيندازد ، همان گونه كه سوء ظن به خلق خدا از نظر اسلام ممنوع است ، ايجاد عوامل سوء ظن نيز مجاز نيست . بنابراين براى درهم شكستن حبّ جاه بايد راه‌هايى را برگزيد كه با موازين شرع و معيار عقل سازگار است و با وجود طرق مشروع ، معنى ندارد كه انسان با اين بهانه‌ها به سراغ امورى برود كه نامطلوب و يا نامشروع است . و عجب اين كه مرحوم « فيض كاشانى » بعد از ذكر نمونه‌هايى از آن چه در بالا آمد ( خوردن مشروب حلال در ظرفى كه آن را به صورت مشروبات الكلى نشان مىدهد ) مىافزايد از نظر فقهى مجاز بودن ارتكاب چنين عملى محل تأمّل است ولى اهل حال گاهى خود را به امورى درمان مىكردند كه فقيه هرگز به آن فتوا نمىدهد و اين را راه براى اصلاح قلب مىشمردند ، و سپس اين گونه گناهان صورى