ترجمه
1 - . . . و ( همچنين ) كسانى كه به عهد خود - به هنگامى كه عهد بستند وفا مىكنند .
2 - و آنها كه امانتها و عهد خود را رعايت مىكنند .
3 - . . . و به عهد ( خود ) وفا كنيد ، كه از عهد سؤال مىشود !
4 - آرى كسى كه به پيمان خود وفا كند و پرهيزكارى پيشه نمايد ( خداوند او را دوست مىدارد زيرا ) خداوند پرهيزكاران را دوست دارد .
5 - مگر كسانى از مشركان كه با آنها عهد بستيد و چيزى از آن را در حق شما فروگذار نكردند و احدى را بر ضد شما تقويت ننمودند پيمان آنها را تا پايان مدتشان محترم بشمريد ، زيرا خداوند پرهيزكاران را دوست دارد !
6 - و هنگامى كه با خدا عهد بستيد به عهد او وفا كنيد و سوگندها را بعد از محكم ساختن نشكنيد درحالىكه خدا را كفيل و ضامن بر سوگند خود قرار دادهايد ، به يقين خداوند از آنچه انجام مىدهيد آگاه است .
7 - و بيشتر آنها را بر سر پيمان خود نيافتيم ( بلكه ) اكثر آنها را فاسق و گنهكار يافتيم !
8 - و آيا چنين نيست كه هر بار آنها ( يهود ) پيمانى ( با خدا و پيامبر ) بستند جمعى آن را دور افكندند ( و مخالفت كردند ) آرى بيشتر آنان ايمان ندارند !
تفسير و جمعبندى
در نخستين آيه از آيات فوق كه سخن از ريشه و اساس همهء نيكيها است به بيان شش عنوان پرداخته نخست از ايمان به خدا و روز قيامت و فرشتگان و پيامبران و كتاب آسمانى سخن به ميان آورده و بعد به مسأله انفاق فى سبيل الله ( انفاقهاى مستحبى ) و بر پاداشتن نماز و اداى زكات اشاره مىكند و در پنجمين عنوان سخن از وفاى به عهد و در ششمين عنوان به اهميت صبر و استقامت در برابر مشكلات زندگى و حوادث ميدان جنگ مىپردازد و در مورد وفاى به عهد چنين مىگويد : « و كسانى كه به عهد خويش هنگامى كه پيمان مىبندند وفا مىكنند » ( وَ الْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ اذا عاهَدُوا ) .