در ششمين و آخرين آيهء مورد بحث سخن از نرمش و مدارا حتى با دشمنان سر سخت است ، و بيان تأثير شگرفى كه اين كار دارد مىفرمايد : « بدى را با نيكى دفع كن تا دشمنان سرسخت همچون دوستان گرم و صميمى شوند » . ( ادْفَعْ بِالَّتى هِىَ احْسَنُ فَاذا الَّذِى بَيْنَكَ وَ بَيْنَهُ عِداوَةٌ كَانَّهُ وَلِىٌّ حَمِيمٌ ) .
البته دفع سيئات با حسنات ، طرق و مصاديق مختلفى دارد كه يكى از آنها نرمى و مدارا و خوش رويى و ادب در برابر دشمنان لجوج و سرسخت است كه در بسيارى از اوقات آنها را به كلى منقلب مىكند ، و دشمنان سرسخت را به دوستان مهربان تبديل مىنمايد .
جالب اين كه در آيهء بعد از آن مىفرمايد : « اين كار از هر كس ساخته نيست ؛ تنها كسانى كه داراى صبر و استقامتند توفيق چنين برخوردى را با دشمنان پيدا مىكنند ، و تنها كسانى كه بهرهء عظيمى از ايمان و تقوا دارند به آن نائل مىشوند » ( وَ ما يُلَقَّاها الَّا الَّذِينَ صَبَرُوا وَ ما يُلَقَّاها الّا ذُو حَظٍّ عَظِيمٍ ) .
البته رسيدن به اين مرحله از حسن خلق كه انسان بدىها را به نيكى پاسخ گويد كار هر كس نيست زيرا احتياج به سلطهء كامل بر نفس دارد و تنها كسانى كه خودسازى كردهاند و از سعهء صدر كافى برخوردارند و انتقام جويى را از وجود خود ريشه كن ساختهاند توان بر چنين كارى دارند .
از مجموع آيات بالا به اين نتيجه مىرسيم كه قرآن منادى حسن خلق و نرمش و محبت و ملاطفت است ، و پيشوايان اسلام مخصوصاً پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نمونهء كاملى از آن بوده است ، به گونهاى كه مىتوان يكى از معجزات پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله را معجزهء اخلاقى او شمرد .
اهمّيّت حسن خلق در احاديث اسلامى
در زمينهء خوش خلقى و برخورد خوب با همهء مردم ، روايات فراوانى در منابع اسلامى ديده مىشود كه به حدّ تواتر مىرسد ، تعبيراتى كه در اين روايات در برابر اين فضيلت اخلاقى آمده است در كمتر مورد ديگرى ديده مىشود ، اين تعبيرات