تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اخلاق در قرآن ( فارسى ) — صفحة 135

مساهمون:

ص١٣٥
5

حسن خلق و كج خلقى

اشاره

حسن خلق به معنى خاص ، آن است كه انسان با گشاده رويى و چهرهء شاد و زبان نرم و ملايم با مردم روبرو شود ، و در هر جا و با هر كس با خوش‌روئى برخورد كند ، لب‌هايى پر از تبسّم ، و كلماتى پر از محبت و لطف داشته باشد . اين يكى از فضايل اخلاقى است كه در روابط اجتماعى فوق‌العاده مؤثر است . به عكس ، كج خلقى و ترش روئى و سخنان خشن و خشك و فاقد لطف و محبت از رذايل اخلاقى كه ريشه‌هايى در درون جان انسان دارد و باعث نفرت عموم و پراكندگى از دور انسان و گسستن پيوندهاى اجتماعى خواهد شد . در آيات قرآن و روايات اسلامى و سيرهء پيشوايان ، مطالب فراوانى در زمينه آن فضيلت و اين رذيلت ديده مىشود كه حاكى از اهمّيت فوق العاده آن در سرنوشت فرد و جامعه است . قسمت مهمى از موفقيت پيامبر صلى الله عليه و آله در پيش برد اهداف خود ، و همچنين ساير معصومين عليه السلام و بزرگان علما و پيشوايان ، مرهون همين فضيلت بوده است و يكى از عوامل مهم شكست بسيارى از رهبران و مديران جامعه فاقد بودن اين فضيلت است . تاريخ انبياء و اولياء و معصومين عليهم السلام و به طور كلّى تاريخ رهبران جهان پر است از شواهد زندهء اين موضوع .