7
غرور و خودبينى
اشاره
يكى از رذايل اخلاقى كه نه تنها در ميان علماى اخلاق معروف و مشهور است بلكه در ميان تودههاى مردم نيز از جمله صفات زشت شناخته شده مىباشد « غرور » است . اين صفت رذيله موجب از خود بيگانگى و جهل نسبت به خويشتن و ديگران و فراموش كردن موقعيّت فردى و اجتماعى خود و غوطهور شدن در جهل و بىخبرى است .
غرور انسان را از خدا دور مىكند و به شيطان نزديك مىسازد ، واقعيّتها را در نظر او دگرگون مىكند و همين امر سبب خسارتهاى شديد مادّى و معنوى مىگردد .
افراد مغرور هميشه در جامعه منفورند و به خاطر توقّع نامحدودشان گرفتار انزواى اجتماعى مىشوند .
غرور سرچشمهء صفات رذيلهء ديگرى مانند خودبرتربينى و تكبّر و عجب و خودپسندى و ترك تواضع و كينه و حسد نسبت به ديگران و تحقير آنها مىشود .
مىدانيم يكى از عوامل اصلى رانده شدن شيطان از درگاه خدا « غرور » او بود و يكى از علل عدم تسليم بسيارى از اقوام پيشين در برابر دعوت انبيا وجود همين صفت نكوهيده در وجود آنان بود .