با روحيّهاى كه در او سراغ داشت براى او دعا نكرد و پس از اصرار دعا فرمود ، به خوبى نشان مىدهد كه امكانات مادّى مىتواند وسيلهاى براى سعادت و خوشبختى انسانها و وصول آنان به درجهء صالحان و مقرّبان گردد .
* * * از مجموع عناوين هفتگانهاى كه در آيات بالا آمد به خوبى مىتوان نتيجه گرفت كه نعمتهاى مادّى دنيا ذاتاً مذموم و منفور و زشت و پليد نيستند ، بلكه تابع چگونگى بهرهگيرى از آنهاست كه به آنها اين شكل را مىدهد ، اگر از آنها به طور صحيح بهرهگيرى شود ، چهرهاى محبوب و مطلوب و زيبا و جالب و پاك و پاكيزه دارد ، در غير اين صورت منفورند .
شاهد اين سخن روايات متعدّدى است كه در كتاب وسائل در باب « اسْتِحْبَابُ الْاستِعَانَةِ بِالدُّنْيَا عَلَى الْآخِرَةِ » « 1 » آمده است .
مرحوم شيخ حرّ عاملى در اين باب يازده روايت نقل مىكند كه همهء آنها شاهد بر اين است كه مىتوان از مواهب مادّى براى سعادت جاويدان بهره گرفت ، از جمله در حديثى از رسول خدا نقل شده كه فرمود : « نِعْمَ الْعَوْنُ عَلَى تَقْوَى اللَّهِ الْغِنَى ؛ بهترين كمك براى به دست آوردن تقواى الهى ، غنا و بىنيازى است . . . » . « 2 »
در حديث ديگرى در همان باب از امام صادق عليه السلام مىخوانيم كه فرمود : « غِناً يَحْجُزُكَ عَنِ الظُّلْمِ خَيْرٌ مِنْ فَقْرٍ يَحْمِلُكَ عَلَى الْاثْمِ ؛ آن غنا و بىنيازى كه تو را از ستم در بارهء ديگران بازدارد ، بهتر از فقرى است كه تو را وادار به گناه كند » !
و در حديث ديگرى آمده است كه يكى از ياران معروف امام صادق عليه السلام نقل مىكند كه در حضور آن حضرت بودم كه مردى ( از روى تأسّف و تأثّر ) عرض كرد : « به خدا سوگند ما طالب دنيا هستيم و دوست داريم دنيا عايد ما شود » ! امام فرمود : « تُحِبُّ انْ تَصْنَعَ بِهَا مَاذَا ؟ ! ؛ تو اين دنيا را براى چه مىخواهى ؟ » عرض كرد : « اعُودُ بِهَا عَلَى نَفْسِى وَ
هامش
( 1 ) - جلد 12 ، صفحهء 18 تا 16 .
( 2 ) - وسائل الشيعه ، جلد 12 ، صفحهء 16 .