مىيابد ، هيچ كس و هيچ چيز بر ضدّ او گواهى نخواهد داد . متن حديث چنين است :
امام صادق عليه السلام فرمود :
« اذا تابَ الْعَبْدُ تَوْبَةً نَصُوحاً احَبَّهُ اللَّهُ وَ سَتَرَ عَلَيْهِ فى الدُّنيا وَ الْآخِرةِ فَقُلْتُ وَ كَيْفَ يَسْتُرُ عَلَيْهِ ؟ قالَ يُنْسى مَلَكَيْهِ ما كَتَبا عَلَيْهِ مِنَ الذُّنُوبِ وَ يُوحى الى جَوَارِحِهِ اكْتُمى عَلَيْهِ ذُنُوبَهُ ، وَيُوحى الى بِقاع الْأَرِضِ اكْتُمى ما كانَ يَعْمَلُ عَلَيْكِ مِنَ الذُّنُوبِ فَيَلْقَىاللّهَ حينَ يَلْقاهُ وَلَيْس شَىْءٌ يَشْهَدُ عَلَيْهِ بِشَىْءٍ مِنَ الذُّنُوبِ . » « 1 »
5 - توبه كار حقيقى چنان مورد عنايت و محبّت پروردگار قرار مىگيرد كه حاملان عرش الهى نيز براى او استغفار مىكنند ، و تقاضاى ورود او و خانوادهاش را در بهشتبرين و جنّات عدن مىنمايند .
در حديثى مىخوانيم كه : « انَاللَّهَ عَزَّوَجَلَّ اعْطَى التَّائِبينَ ثَلاثَ خِصالٍ ، لَوْاعْطى خَصْلَةً مِنْها جَمِيعَ اهْلِالسَّماواتِ وَ الْارْضِ لَنَجَوْا بِها ؛ خداوند به توبه كنندگان ( واقعى ) سه فضيلت داده است كه هرگاه يكى از آنها را به جميع اهل آسمانها و زمين بدهد ، مايه نجات آنها است . »
سپس به آيهء شريفهء « انَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابينَ وَ يُحِبُّ الْمُتَطَهِّرينَ ؛ خداوند توبه كاران و پاكيزگان را دوست دارد ! » « 2 » اشاره كرده مىفرمايد : « فَمَنْ احَبَّهُ اللَّهُ لَمْ يُعَذِّبْهُ ؛ هركس خداوند او را دوست دارد ، او را عذاب نخواهد كرد . »
بعد به آيهء شريفهء « الَّذينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَمَنْ حَوْلَهُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ يُؤُمِنُوَنَ بِهِ وَ يَسْتَغْفِروُنَ لِلَّذينَ آمَنُوا رَبَّنا وَسِعْتَ كُلَّ شَىْءٍ رَحْمَةً وَ عِلْماً فَاغْفِرْ لِلَّذينَ تابُوا وَ اتَّبَعُوا سَبِيلَكَ وَقِهِمْ عَذابَ الْجَحِيمِ - رَبّنا وَ ادْخِلْهُمْ جَنَّاتِ عَدْنٍ الَّتى وَ عَدْتَهُمْ وَ مَنْ صَلَحَ مِنْ آبائِهِمْ وازْواجِهِمْ وَ ذُرِّيَّاتِهِمْ انَّكَ انْتَ الْعَزِيزُ الْحَكيمُ - وَقِهِمُ السَّيِّئاتِ وَ مَنْ تَقِ السَّيِّئاتِ يَوْمَئذٍ فَقَدْ رَحِمْتَهُ وَ ذالِكَ هُوَ الفَوزُ العَظيمُ ؛ فرشتگان كه حاملان عرشند و آنها كه گرداگرد آن ( طواف مىكنند ) تسبيح و حمد پروردگارشان را مىگويند ، و به او ايمان دارند ، و براى مؤمنان استغفار مىكنند ( و مىگويند ) پروردگارا ! رحمت و علم تو همه چيز را فرا گرفته است ؛ پس كسانى را كه توبه كرده و راه تو را پيروى مىكنند بيامرز ، و آنان را از عذاب
هامش
( 1 ) . اصول كافى ، جلد 2 ، صفحهء 430 ( باب التّوبه ، حديث 1 ) .
( 2 ) . سورهء بقره ، آيهء 222 .