تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اخلاق در قرآن ( فارسى ) — صفحة 166

مساهمون:

ص١٦٦
3 - انَّ اللَّهَ اصْطَفى آدَمَ وَ نُوحاً وَ آلَ ابْراهيمَ وَ آلَ عِمْرانَ عَلَى الْعالَمينَ - ذُرِّيَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللَّهُ سَميعٌ عَلِيمٌ ( سورهء آل عمران ، آيهء 33 و 34 ) 4 - يا ايُّهَا الَّذينَ آمَنُوا قُوا انْفُسَكُمْ وَاهْليكُمْ ناراً وَ قُودُهَا النَّاسُ وَ الحِجارةُ ( سورهء تحريم ، آيهء 6 ) 5 - يا اخْتَ هارونَ ما كانَ ابُوكِ امْرَءَ سَوْءٍ وَ ما كانَتْ امُّكِ بَغِيّاً ( سورهء مريم ، آيهء 28 ) ترجمه : 1 - چرا كه اگر آنها را باقى بگذارى ، بندگانت را گمراه مىكنند و جز نسلى فاجر و كافر به وجود نمىآورند ! 2 - خداوند ، او ( مريم ) را به طرز نيكويى پذيرفت ؛ و بطور شايسته‌اى ، ( نهالِ وجودِ ) او را رويانيد ( و پرورش داد ) ؛ و كفالت او را به « زكريّا » سپرد . 3 - خداوند ، آدم و نوح و آل ابراهيم و آل عمران را بر جهانيان برترى داد . آنها فرزندان ( و دودمانى ) بودند كه ( از نظر پاكى و تقوا و فضيلت ) بعضى از بعضى ديگر گرفته شده بودند ؛ و خداوند شنوا و دانا است ( و از كوششهاى آنها در مسير رسالتِ خود ، آگاه مىباشد ) . 4 - اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ! خود و خانوادهء خويش را از آتشى كه هيزم آن انسان و سنگها است نگه داريد ! 5 - اى خواهر هارون ! نه پدرت مرد بدى بود و نه مادرت زن بد كاره‌اى ! تفسير و جمع‌بندى در نخستين آيهء مورد بحث ، باز سخن از قوم نوح است ، كه وقتى تقاضاى نابودى آنها را به عذاب الهى مىكند ، تقاضاى خود را با اين دليل مقرون مىسازد ، كه اگر آنها باقى بمانند ساير بندگان تو را گمراه مىكنند ، و جز نسلى فاجر و كافر از آنها متولّد نمىشود ( انَّكَ ان تَذَرْهُمْ يُضِلّوُا عِبادَكَ وَ لايَلِدُوا الَّا فاجِراً كَفَّاراً ) . اين سخن ضمن اين كه نشان مىدهد افراد فاسد و مفسد كه داراى نسل تبهكار