فصل دهم : آيا در هر مرحله استاد و راهنما لازم است ؟
بسيارى از علماى سير و سلوك عقيده دارند كه رهروان راه كمال و فضيلت و تقوا و اخلاق و قرب الى اللَّه بايد زير نظر استادى كار كنند ؛ همان گونه كه در بحث گذشته از رسالهء سير و سلوك منسوب به محقّق بحر العلوم و رسالهء لبّ اللّباب تقريرات مرحوم علّامهء طباطبايى نقل كرديم كه فصل بيست و يكم وظائف سالك الى اللَّه را كار كردن زير نظر مربّى و استاد شمردهاند ، اعم از استادان خاصّ الهى كه پيشوايان معصومند و استادان عام كه بزرگان پويندهء اين راهند .
ولى آگاهان ذى فن هشدار مىدهند كه رهروان راه تقوا و تهذيب نفس نبايد به آسانى خود را به اين و آن بسپارند ، و تا كسى را به قدر كافى آزمايش نكنند و از صلاحيّت علمى و دينى آنها آگاه نگردند ، خود را در اختيار آنان قرار ندهند ، و حتّى به ظاهر شدن كارهاى خارقالعاده و خبر از اسرار پنهانى يا مربوط به آينده و حتّى عبور از روى آب و آتش قناعت نكنند ، چرا كه صدور اين گونه اعمال از مرتاضان غير مهذّب نيز امكان پذير است .
بعضى از آنان لزوم رجوع به استاد را فقط در ابتداى كار لازم دانستهاند ، امّا پس از پيمودن مراحل قابل ملاحظهاى ديگر همراهى آنها را لازم نمىدانند ؛ ولى بهرهگيرى از استاد خاص يعنى پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و پيشوايان معصوم عليهم السلام در تمام مراحل لازم است .