خُلِقَتْ لَكُمْ مَجازاً لِتَزَوَّدُوا مِنْها الْاعْمالَ الى دارِالْقَرارِ ؛ دنيا براى سكونت هميشگى شما خلق نگرديده ، بلكه آن را در گذرگاه شما ساختهاند تا اعمال صالح را به عنوان زاد و توشه در مسير سراى ديگر ، از آن فراهم سازيد . »
در خطبهء 133 در يك تعبير لطيف و دقيق چنين آمده است ، مىفرمايد : « وَالْبَصيرُ مِنْها مُتَزَوِّدٌ وَالْاعْمى لَها مُتَزَوِّدٌ ؛ بينايان از آن زاد و توشه ( براى سفر آخرت ) مىگيرند ، و نابينايان براى خودِ آن ( دنيا ) زاد و توشه مىاندوزند .
تعبيراتى همچون « صِراطِ الْعَزيزِ الْحَميدِ » ( سورهء ابراهيم ، آيهء 1 ) و « الصِّراطَ الْمُسْتَقيمَ » ( سورهء حمد ) و « سَبيلِ اللَّهِ » در آيات زيادى از قرآن و « لِيَصُدُّوْا عَنْ سَبيلِ اللَّهِ » ( سورهء انفال ، آيهء 36 ) و مانند اينها ، مىتواند اشارهاى به اين ديدگاه باشد .
* * *
اخلاق در قرآن ( فارسى ) — صفحة 131
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٣١