است واژهء « البتول » كه لقب حضرت مريم عليها السّلام است . معناى آيه چنين است : اى محمّد صلّى اللّه عليه و إله پس از آنكه بخشى از شب را در عبادت زنده نگهمىدارى و بخشى از آن را به استراحت مىپردازى ، حقيقتا مردم را به او فراخوان و در اين راه براى خداى يگانه جهاد كن . گويى خداى سبحان به پيامبرش مىآموزد كه وقتش را به سه قسمت تقسيم كند : اول براى نيايش ، دوم براى جهاد و سوم براى استراحت و آسايش ، تا بتواند به نيايش و جهادش ادامه دهد .
رَبُّ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ فَاتَّخِذْهُ وَكِيلًا ،
فرمانروايى مشرقها ، مغربها ، آسمانها و زمين ، تنها از آن خداى يكتاست كه انبازى ندارد و اينك كه تمامى آفرينش از آن خداوند است ، بر بنده واجب است كه به خدا اعتماد كند و جز او بهكسى پناه نبرد . اين سخن خدا نشانگر آن است كه آفريدگان نشاندهندهء وجود آفريدگار مىباشند و پيروى تمامى آفريدگان از قوانين و نواميس پايدار طبيعت ، دلالت روشن بر اين نكته دارد كه آفريدگار جهان هم در ذاتش يگانه است و هم در صفاتش .