تفسير
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ تَبْتَغِي مَرْضاتَ أَزْواجِكَ .
خطاب براى پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و إله است . مراد از تحريم دراينجا صرف خوددارى كردن و ملتزمشدن به ترك است ، آنهم بهخاطر خشنودى كسىكه مىخواهى با او رفتار خوب داشته باشى ، چنانكه خود را ملزم مىسازى بهخاطر همسرت سيگار كشيدن را ترك كنى ؛ زيرا سيگار او را اذيّت مىكند . بنابراين ، مراد از تحريم دراينجا تحريم شرعى نيست و محال است كه چنين باشد و چگونه چنين باشد ، درحالىكه كتاب خدا كه بر قلب محمّد صلّى اللّه عليه و إله نازل شده است مىگويد : « اى كسانىكه ايمان آوردهايد ، چيزهاى پاكيزهاى را كه خدا بر شما حلال كرده است حرام مكنيد » . « 1 » نيز مىگويد : « بگو : آيا به رزقى كه خدا برايتان نازل كرده است نگريستهايد ؟ بعضى را حرام شمرديد و بعضى را حلال .
بگو : آيا خدا به شما اجازه داده است يا به او دروغ مىبنديد ؟ » . « 2 »
برخى گفتهاند : آن چيزىكه پيامبر صلّى اللّه عليه و إله بر خودش حرام كرده بود ، عسل است و هدف او از اين كار ، جلب رضايت همسرش حفصه بود ، چون او از اينكه پيامبر صلّى اللّه عليه و إله در نزد همسرش زينب دختر جحش عسل مىخورد ، ناراحت بود و با خوددارى پيامبر صلّى اللّه عليه و إله از خوردن عسل ، دل حفصه شاد شد .
وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ .
بخشيدن و آمرزيدن از سوى خدا ، موجب نمىشود كه گناه از شخص صادر شده باشد ؛ زيرا در بسيارى از موارد ، از پاداش و رحمت او به بخشيدن و آمرزيدن تعبير مىشود و پيامبران از خداوند تقاضاى بخشيدن و آمرزيدن مىكردند و از اين قبيل است آيهء 43 از سورهء توبه : « خدايت ببخشد ، چرا به آنان اذن ماندن دادى ؟ » .
قَدْ فَرَضَ اللَّهُ لَكُمْ تَحِلَّةَ أَيْمانِكُمْ
برخى گفتهاند : پيامبر صلّى اللّه عليه و إله بر ترك چيزىكه
هامش
( 1 ) . مائده ( 5 ) آيهء 87 .
( 2 ) . يونس ( 10 ) آيهء 59 .