بود كه آنان سخنان را شنيدند و از بهترين آن پيروى كردند .
وَ لا تَجْعَلْ فِي قُلُوبِنا غِلًّا لِلَّذِينَ آمَنُوا .
محال است كه ايمان و كينه نسبت به مؤمن در يك دل گرد آيند . چگونه چنين باشد ؟ مگر انسان ضدّ خودش كينه مىورزد ؟
رَبَّنا إِنَّكَ رَؤُفٌ رَحِيمٌ
پروردگارا تو ، به كسانىكه دين و دلشان را از كينه و نفاق پاك كردند ، سخت مهربانى .
أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ نافَقُوا يَقُولُونَ لِإِخْوانِهِمُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ لَئِنْ أُخْرِجْتُمْ لَنَخْرُجَنَّ مَعَكُمْ وَ لا نُطِيعُ فِيكُمْ أَحَداً أَبَداً وَ إِنْ قُوتِلْتُمْ لَنَنْصُرَنَّكُمْ .
مراد از اهل كتاب در اينجا بنى نضير هستند و آنان در كفر و دشمنى با پيامبر صلّى اللّه عليه و إله برادران منافقان بودند . اين آيه به يك رويداد مشخص اشاره مىكند و آن اينكه وقتى پيامبر صلّى اللّه عليه و إله عليه بنى نضير اعلان جنگ كرد ، منافقان و در رأس آنان عبد اللّه بن ابى به آنها گفتند : با محمّد صلّى اللّه عليه و إله پيكار كنيد و دربرابر او مقاومت نماييد كه ما همراه شما هستيم و اگر او با شما بجنگد ، ما با او مىجنگيم و اگر او شما را از مدينه بيرون براند ، ما نيز همراه شما بيرون مىرويم و به سخن محمّد صلّى اللّه عليه و إله و ديگران گوش فرانمىدهيم .
وَ اللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ .
خدا گواهى مىدهد كه آنان در سخنان و وعدههاى خودشان دروغ مىگويند .
لَئِنْ أُخْرِجُوا لا يَخْرُجُونَ مَعَهُمْ وَ لَئِنْ قُوتِلُوا لا يَنْصُرُونَهُمْ وَ لَئِنْ نَصَرُوهُمْ لَيُوَلُّنَّ الْأَدْبارَ .
اين وضعيت منافق است كه زبانش با دلش ، دل او با عمل او و آشكارش با نهانش همخوانى ندارد .
ثُمَّ لا يُنْصَرُونَ .
آنان نه از نيرنگ سود مىبرند و نه از نفاق .
لَأَنْتُمْ أَشَدُّ رَهْبَةً فِي صُدُورِهِمْ مِنَ اللَّهِ ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لا يَفْقَهُونَ .
منافقان از نيروى مؤمنان مىترسند ؛ زيرا آنان عذاب كنونى دنيا را انتظار دارند و عذاب آيندهء آخرت را انتظار ندارند .
لا يُقاتِلُونَكُمْ جَمِيعاً إِلَّا فِي قُرىً مُحَصَّنَةٍ أَوْ مِنْ وَراءِ جُدُرٍ .
يهوديان با مؤمنان در ميدان نبرد ، رودررو نمىجنگند ، بلكه در كوى و قريههاى خودشان داخل مىشوند و در پس دژها و ديوارها پنهان مىگردند و تبرها و سنگها را بهسوى مؤمنان پرتاب مىكنند ، كارى كه انسانهاى ترسو و سرگشته انجام مىدهند .