مدينه هجرت كرد ، با آنان پيمان صلح بست ، مشروط بر اينكه آنان بىطرف باشند : نه او را يارى دهند و نه برضدّ او وارد عمل شوند . هنگامىكه در جنگ بدر ، مسلمانان بر قريش پيروز شدند ، بنى نضير بسيار شادمان گرديدند . ليكن زمانىكه مسلمانان در جنگ احد شكست خوردند ، آنان پيمان پيامبر صلّى اللّه عليه و إله را شكستند و توطئه ترور او را طرحريزى كردند و سركردهء آنها ، كعب بن اشرف بر ضدّ محمّد صلّى اللّه عليه و إله با ابو سفيان همپيمان شد . برخى گفتهاند : كعب با سرودن ابياتى ، پيامبر را دشنام داد . از اينرو ، پيامبر صلّى اللّه عليه و إله به يكى از اصحابش دستور قتل او را داد و او كشته شد . آنگاه آن حضرت به همراه سپاهش بهسوى بنى نضير آمد و به آنان دستور داد مدينه را ترك كنند . منافقان و در رأس آنها عبد اللّه بن ابى به بنى نضير پيام فرستادند كه در جاى خود پايدار بمانيد و ما همراه شما هستيم . بدينسبب ، آنان اميدوار شدند و بر جنگ پافشارى كردند . در اين هنگام ، پيامبر صلّى اللّه عليه و إله آنان را به محاصره درآورد و اين محاصره - چنانكه در برخى از روايات آمده است - 21 شب به درازا كشيد .
پيامبر صلّى اللّه عليه و إله دستور داد كه برخى از درختان آنها را قطع كنند و هيچكدام از منافقان و ديگران هم آنان را حمايت نكردند . بنابراين ، آنان مجبور به تسليم شدند و پيامبر صلّى اللّه عليه و إله با آنها به اين شرط صلح كرد كه آنان از مدينه بيرون بروند و هرسه نفر از آنها مىتوانند فقط يك شتر داشته باشند ، تا هرچه را مىخواهند بر آن بار كنند . آنان پذيرفتند و از مدينه آواره شدند ، بدون اينكه بار ديگر بازگردند . اين سوره درباره آنان نازل شد .
ابن عبّاس آن را سوره بنى نضير مىناميد .
تفسير
سَبَّحَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ .
تمامى موجودات با زبان گفتار و يا زبان حال ، به قدرت و حكمت خداوند تسبيح مىگويند و همانند اين آيه با تفسيرش در آغاز سورهء حديد عينا بيان شد .
هُوَ الَّذِي أَخْرَجَ الَّذِينَ