تخطي إلى المحتوى الرئيسي

التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — صفحة 424

مساهمون:

ص٤٢٤
مگر آنچه را كه خشنودى پروردگار ما در آن باشد و اى ابراهيم ، ما در مصيبت تو اندوهناك هستيم » .
وَ اللَّهُ لا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتالٍ فَخُورٍ .
چيزى بيش‌تر از خودخواهى و فخرفروشى نشانگر نادانى نيست . در نهج البلاغه آمده است : « فرزند آدم را با فخرفروشى چكار ؟ آغازش آبى گنديده و انجامش لاشهء مردار است . او نه مىتواند خود را روزى دهد و نه مىتواند از مرگ خود جلوگيرى كند » .
الَّذِينَ يَبْخَلُونَ وَ يَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ .
شخص بخيل ، ترسو و پست است ، امّا كسىكه هم بخل مىورزد و هم ديگران را به بخل دستور مىدهد ، او يكى از مصاديق سخن خداوند است : « باز مىدارد از خير و تجاوزگر و گناهكار است » . « 1 » رازى ( م 606 ه ) مىگويد : اين ويژگى يهود است . نظير اين سخن خدا در آيه 37 از سوره نساء بيان شد .
وَ مَنْ يَتَوَلَّ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ .
بخيل جز به خويشتن زيان نمىرساند و گناه هيچ زيانى به خدا ندارد و اطاعت ، هيچ سودى . نظير اين آيه در آيه 38 از سوره محمّد بيان شد .
هامش
( 1 ) . قلم ( 68 ) آيهء 12 .
التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — صفحة 424 | محمد جواد مغنية