تخطي إلى المحتوى الرئيسي

التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — صفحة 32

مساهمون:

ص٣٢
هستند كه نمىفهمند .
وَ ما خَلَقْنَا السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما لاعِبِينَ * ما خَلَقْناهُما إِلَّا بِالْحَقِّ .
خدا حكيم است و حكيم كار بىفايده نمىكند . بنابراين ، چيزى را نمىآفريند ، مگر براى مصلحتى كه به مردم برمىگردد و هدف از آفرينش انسان آن است كه يك زندگى خوش و هميشگى تا بىنهايت داشته باشد . بنابراين ، بايد دوباره زنده‌شدنى باشد ، چون در غير اين صورت ، آفرينش انسان بىفايده خواهد بود . به تفسير آيهء 33 از سورهء لقمان ، بخش : « چرا خدا انسان را آفريده است ؟ » رجوع كنيد .
وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ .
بيش‌ترين آنان نمىدانند كه خداوند جهان و آنچه را در آن است از روى حكمت و با هدفى درست آفريده است .
إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ مِيقاتُهُمْ أَجْمَعِينَ .
مراد از « يوم الفصل » ، روز قيامت است كه خداوند مردم را در آن گرد مىآورد ، تا از آنان بازپرسى كند و كيفر كردارهايشان را بدهد . مقصود از « ميقاتهم » ، همان وعدگاه گردآورى و حسابرسى و كيفر دادن است .
يَوْمَ لا يُغْنِي مَوْلًى عَنْ مَوْلًى شَيْئاً وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ .
در آن روز هيچ چيزى به انسان سود نمىبخشد : نه مقام ، نه ثروت ، نه نسب و نه خويشاوندى . . . مگر كارهاى شايسته كه تنها شفاعتگر او در پيشگاه خداست .
إِلَّا مَنْ رَحِمَ اللَّهُ ،
ليكن خداوند هركس را كه سزاوار رحمت او باشد ، مورد رحمت خويش قرار مىدهد ؛ همانند كسى كه كارهايى پيشاپيش انجام داده باشد كه باعث نزديكى او به خدا شود .
إِنَّهُ هُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ .
هيچ يارىدهنده و رحم‌كننده‌اى در قيامت نيست ، مگر خدا كه داراى عزّت و رحمت است و تمامى آفريدگان قدرت او را باور دارند و به رحمت او نيازمندند .