تفسير
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ * آخِذِينَ ما آتاهُمْ رَبُّهُمْ إِنَّهُمْ كانُوا قَبْلَ ذلِكَ مُحْسِنِينَ .
خداى سبحان ، اعمال صالحان را از ايشان مىستاند و دربرابرش به آنان پاداش مىدهد . چنانكه مىگويد : « صدقهها را مىستاند » ، « 1 » يعنى آنها را مىپذيرد و به آن پاداش مىدهد . نيكوكاران نيز پاداشى را كه خداوند به ايشان داده است مىستانند و باكمال شادمانى آن را مىپذيرند و به بيان آيهء 118 از سورهء مائده : « خدا از آنان خشنود است و آنان نيز از خدا خشنودند و اين كاميابى بزرگى است » .
كانُوا قَلِيلًا مِنَ اللَّيْلِ ما يَهْجَعُونَ * وَ بِالْأَسْحارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ .
آنان شبانه ، اندكى مىخوابيدند و در بسيارى اوقات تهجّد و عبادتشان تا سحرگاهان ادامه پيدا مىكرد و در آن وقت به تسبيح و طلب آمرزش مىپرداختند .
امام على عليه السّلام در توصيف پرهيزكاران مىفرمايد :
امّا شب را ( براى نماز ) برپا ايستادهاند ، قرآن را با تأمّل و انديشه مىخوانند ، با خواندن آن دلهاى خود را اندوهگين مىسازند و درمان درد خويش را از آن مىجويند . هنگامىكه به آيهء اميد برانگيزى رسند بدان اعتماد مىكنند و دل به آن مىبندند و با شوق بسيار بدان مىنگرند و گمان مىبرند آنچه آيه ، مژده مىدهد دربرابر چشم آنها قرار دارد و چون به آيهاى برخورد كنند كه بيمدهنده و ترسانگيز است ، گوشدل به آن مىدهند ، چنانكه گويى صداى نفس كشيدن جهنم در بيخگوش آنها طنينافكن است . آنها قامت را خم كرده به ركوع مىروند و پيشانى و كفدست و زانوها و انگشتان را بر زمين مىسايند و سجده مىكنند و آزادى خويش را از آتش دوزخ از خدا مىطلبند .
وَ فِي أَمْوالِهِمْ حَقٌّ لِلسَّائِلِ وَ الْمَحْرُومِ .
سائل كسى است كه از مردم تقاضاى انفاق و صدقه مىكند و محروم ، تهيدستى مىباشد كه از سؤالكردن خوددارى مىنمايد و
هامش
( 1 ) . توبه ( 9 ) آيهء 104 .