باز نخواهند گشت و دل به اين خوش كرده بوديد . پندار بدى داشتهايد و مردمى سزاوار هلاكت بودهايد . ( 12 )
و هركس به خدا و پيامبرش ايمان نياورده است ، بداند كه براى كافران آتشى سوزان آماده كردهايم . ( 13 )
و از آن خداست فرمانروايى آسمانها و زمين . هركه را بخواهد مىآمرزد و هركه را بخواهد عذاب مىكند ، و خدا آمرزنده و مهربان است . ( 14 )
واژگان
المخلّفون : جمع « مخلّف » : كسىكه رها شده . الخالفون : در خانه نشستگان .
العربى : اين واژه عام است ؛ يعنى هم عرب شهرنشين را دربر مىگيرد و هم عرب صحرانشين را ، درحالىكه واژهء « اعرابى » خاص است و تنها بهكسى گفته مىشود كه در صحرا مىباشد .
بورا : سزاوار هلاكت .
اعراب
جملهء
« إِنَّما يُبايِعُونَ اللَّهَ »
خبر « انّ الّذين » است .
« يَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ »
مبتدا و خبر و جمله ، خبر دوم براى « انّ الّذين » مىباشد . « أجرا » مفعول دوم براى « سيأتى » ؛ زيرا فعل دراينجا بهمعناى « يعطيه » است . « شيئا » مفعول مطلق براى « يملك » : « شيئا من الملك » . « ان لن » ، « ان » مخفّفه و اسم آن محذوف است : انّه . « أبدا » ظرف زمان است كه براى تأكيد در آينده مىآيد : گاهى براى تأكيد نفى همانند « لا أفعله ابدا » و گاهى براى تأكيد اثبات همانند « لا أفعله ابدا » .
[ تفسير ]
خلاصهء داستان
إِنَّ الَّذِينَ يُبايِعُونَكَ إِنَّما يُبايِعُونَ اللَّهَ يَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ فَمَنْ نَكَثَ فَإِنَّما يَنْكُثُ عَلى نَفْسِهِ وَ مَنْ أَوْفى بِما عاهَدَ عَلَيْهُ اللَّهَ فَسَيُؤْتِيهِ أَجْراً عَظِيماً .
اين آيه به بيعت رضوان در