انتقام ، تا انسان براى دريافت پاداش ، خدا را اطاعت كند و بهخاطر ترس از عذاب او ، از مخالفت او دورى گزيند .
إِنَّا أَرْسَلْناكَ شاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذِيراً
پيامبر بزرگ صلّى اللّه عليه و إله در روز قيامت در پيشگاه خدا گواهى مىدهد كه وى آنچه را كه به او وحى شده به بندگان رسانيده ، به فرمانبردار مژدهء رهايى و به گناهكار هشدار هلاكت داده است . عين اين آيه در جلد ششم ، سورهء احزاب ، آيهء 45 بيان شد .
لِتُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ تُعَزِّرُوهُ وَ تُوَقِّرُوهُ وَ تُسَبِّحُوهُ بُكْرَةً وَ أَصِيلًا .
ضمير در « تعزّروه » و « توقّروه » به دين خدا برمىگردد . برخى گفتهاند : به پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و إله برمىگردد . در هردو صورت ، معنا يكى است و « ها » ، در « تسبّحوه » به خدا برمىگردد .
مراد از تسبيح گفتن در صبحگاه و شامگاه ، برپاداشتن نمازهاى پنجگانه است و معناى آيه چنين مىباشد : خدا حضرت محمّد صلّى اللّه عليه و إله را بهسوى تمامى مردم فرستاد ، تا آنان به خدا و رسالت محمّد صلّى اللّه عليه و إله ايمان بياورند و با دفاع از دين خدا و جهاد در راه او ، دين خدا را يارى دهند و نيز از راه فرمانبردارى از احكام خدا و عمل بدان ، به اين احكام احترام بگذارند و نمازهاى پنجگانه را پاس دارند .