است و اين روش ، در مجاب كردن خصم ، مؤثّرتر است .
سُبْحانَ رَبِّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُونَ .
خداوند از نسبت دادن فرزند و شريك به او ، پاك و منزّه است .
فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا وَ يَلْعَبُوا حَتَّى يُلاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي يُوعَدُونَ .
جملهء « ذرهم » نوعى هشدار و بيم دادن است . مراد از الخوض و اللعب ، سخن گفتن دربارهء خدا از روى ناآگاهى است . مراد از « يومهم » روز قيامت مىباشد .
وَ هُوَ الَّذِي فِي السَّماءِ إِلهٌ وَ فِي الْأَرْضِ إِلهٌ وَ هُوَ الْحَكِيمُ الْعَلِيمُ .
خداوند به تنهايى آفرينندهء جهان به همراه زمين و آسمان آن است و نيز آن را با دانش و حكمت خويش اداره مىكند و جز او كسى سزاوار پرستش نيست .
وَ تَبارَكَ الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُما وَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ .
اين سخن خدا : « و ما بينهما » ، اشاره به اين نكته دارد كه در فضا موجوداتى هستند كه ما از حقيقت آنها آگاهى نداريم . مراد از « الساعة » ، روز قيامت است كه جز خدا كسى نمىداند كه چه وقت برپا مىشود .
وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ .
براى بازپرسى و كيفر ، به سوى او برمىگرديد .
وَ لا يَمْلِكُ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ الشَّفاعَةَ إِلَّا مَنْ شَهِدَ بِالْحَقِّ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ .
آنان بتها را مىپرستند ؛ زيرا برحسب پندار آنان ، اين بتها در نزد خدا شفاعتشان مىكنند . از اين روى ، خداوند مىفرمايد : چنين نيست . تنها كسى مىتواند در نزد او شفاعت كند كه كلمهء توحيد را بر زبان جارى كرده و از روى آگاهى بدان ايمان آورده باشد و نيز آنكه مورد شفاعت او قرار مىگيرد ، شايستگى شفاعت و آمرزش را داشته باشد .
وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَهُمْ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ فَأَنَّى يُؤْفَكُونَ .
آنان اعتراف مىكنند كه خدا آنان را آفريده است و با اين وجود ، از پرستش او روى مىگردانند و به پرستش بتها روى مىآورند . نظير اين سخن خدا در آيهء 9 از همين سوره بيان شد .
وَ قِيلِهِ يا رَبِّ إِنَّ هؤُلاءِ قَوْمٌ لا يُؤْمِنُونَ * فَاصْفَحْ عَنْهُمْ وَ قُلْ سَلامٌ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ .
ضمير « قيله » به پيامبر برمىگردد و اين واژه كه مضاف از آن حذف شده ، عطف است بر « علم الساعة » :