« و عنده علم قول الرسول ؛ يعنى او سخن فرستاده را مىداند » . معناى آيه چنين است :
فرستاده به پروردگارش گفت : كسانى كه تو مرا به سوى آنان فرستادى به من پاسخ مثبت ندادند . خدا به او فرمود : به روى تابيدن آنان اهمّيّت مده ، چون پايان كار به نفع تو و بر زيان آنهاست . مقصود از سلام در اينجا ، همان سلامى است كه در آيهء 63 از سورهء فرقان آمده است :
« وَ إِذا خاطَبَهُمُ الْجاهِلُونَ قالُوا سَلاماً ؛
و چون جاهلان آنان را مخاطب سازند ، به ملايمت سخن گويند » .
آخرين قسمت اين جلد را در دههء اوّل محرّم ، سال 1390 هجرى در مسافرخانهء كربلاى مقدّس ، در جوار سيّد الشهداء ، سبط پيامبر اعظم صلّى اللّه عليه و آله نوشتم . [ ترجمه آن به فارسى نيز در جوار امام هشتم على بن موسى الرضا عليه السّلام در اربعين سيّد الشهداء عليه السّلام سال 1419 به پايان رسيد . ]