53 از سورهء طه بيان شد .
وَ الَّذِي خَلَقَ الْأَزْواجَ كُلَّها ؛
يعنى خدايى كه انواع حيوانات ، گياهان و جمادات را آفريد .
وَ جَعَلَ لَكُمْ مِنَ الْفُلْكِ وَ الْأَنْعامِ ما تَرْكَبُونَ .
پس از آنكه خداوند نعمت آب و زمين را به آنان يادآورى كرد و اينكه آنها از آن مىخورند ، مىپوشند و مىآشامند ، اكنون نعمت ارتباطات را به ياد آنان مىاندازد . البتّه ، اينكه تنها از كشتى و چارپايان ياد كرده ، از باب نمونه است و نه از باب حصر ، چون وسايل ديگر نظير ماشين و هواپيما در آنزمان اختراع نشده بودند .
لِتَسْتَوُوا عَلى ظُهُورِهِ .
ضمير « ظهوره » به اسم موصول ؛ يعنى « ما تركبون » برمىگردد .
ثُمَّ تَذْكُرُوا نِعْمَةَ رَبِّكُمْ إِذَا اسْتَوَيْتُمْ عَلَيْهِ .
« استويتم » : قرار گرفتيد . « عليه » : بر آنچه سوار مىشويد .
وَ تَقُولُوا سُبْحانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنا هذا وَ ما كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ * وَ إِنَّا إِلى رَبِّنا لَمُنْقَلِبُونَ .
« منقلبون » . بازگشتكنندگان . « مقرنين » : توانمندان . در نهج البلاغه آمده است :
پروردگارا ! از رنج سفر و اندوه بازگشت و بدى نگاه كردن مردم در خانواده و مال و فرزند به تو پناه مىبرم . بارخدايا ، تو در سفره همراه و در خانواده جانشين منى و غير از تو كسى نيست كه بتواند در سفر همراه و در وطن جانشين باشد ، زيرا هركس در وطن جانشين باشد - در سفر - همراه نيست و هركه همراه باشد جانشين نيست .
شيخ محمّد عبده در تفسير اين سخن على عليه السّلام مىگويد :
آغاز اين سخن از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله روايت شده و امير مؤمنان آن را با اين سخن خويش كامل كرده است : گرد نمىآورد اين دو را . . . مكانها و زمانها در نزد خداوند يكسانند .
بنابراين ، سفر و حضر نيز در نزد او يكسان مىباشند .