اقتضا كرد كه عذاب گناهكاران را تا روز قيامت به تأخير اندازد و اگر چنين نبود ، نه ستمگرى بر روى زمين باقى مىماند و نه گناهكارى .
وَ إِنَّهُمْ لَفِي شَكٍّ مِنْهُ مُرِيبٍ .
ضمير « انّهم » به مشركان عرب برمىگردد و ضمير « منه » به قرآن . مراد از « شك » در اينجا جدال بدون آگاهى و حق است و معناى آيه چنين مىباشد : آنان دربارهء قرآن جدال مىكنند ، ليكن از راه نادانى و باطل . عين اين آيه در جلد چهارم در آيهء 110 سورهء هود ، بيان شد .
مَنْ عَمِلَ صالِحاً فَلِنَفْسِهِ وَ مَنْ أَساءَ فَعَلَيْها وَ ما رَبُّكَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ .
اين معنا در ضمن چندين آيه تكرار شد و از آن جمله ، در آيهء 54 از سورهء يس : « آن روز كه به كسى ستم نمىشود و جز همانند كارى كه كردهايد پاداش نمىبينيد » . آيهء 17 از سورهء غافر : « آن روز هركس را همانند عملش جزا مىدهند و به كسى ستمى نمىرود » و ديگر آيات فراوانى كه مىگويد : انسان مختار است ، نه مجبور .