اعجم : تفاوت ميان اعجم و عجمى آن است كه اعجم به كسى مىگويند كه خوشبيان نباشد ، هرچند عرب هم باشد . عجمى به عجم نسبت داده مىشود . گاهى يكى از اين دو واژه به معناى ديگرى به كار مىرود .
الوقر : سنگينى گوش ، ناشنوايى .
اعراب
مصدر برگرفته از « انك ترى » مبتدا و « من آياته » خبر آن است . « ترى » در اينجا بصرى [ - به معناى ديدن ] است و به يك مفعول نياز دارد و آن « الارض » مىباشد .
« خاشعة » حال . « آمنا » حال از ضمير « يأتى » .
« إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا »
بدل از
« الَّذِينَ يُلْحِدُونَ »
است و خبر « انّ » محذوف است : « معذبون » و يا
« لا يَخْفَوْنَ عَلَيْنا »
. خبر « انّ » دوم حذف شده است ؛ زيرا خبر « انّ » اوّل بدان دلالت مىكند . « عزيز » صفت براى « كتاب » و جملهء « لا يأتيه » صفت دوم و « تنزيل » صفت سوم است . « لو لا » ادات تحضيض به معناى « هلّا » . « أعجمى » خبر براى مبتداى محذوف و همچنين است « عربىّ » : « أكتاب أعجمى و نبىّ عربى » . « فلنفسه » متعلق به محذوف و خبر براى مبتداى است : « فعمله لنفسه » .
[ تفسير ]
سفر به كرهء ماه
وَ مِنْ آياتِهِ اللَّيْلُ وَ النَّهارُ وَ الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ .
خداى سبحان در كتاب خود چند نشانه جهان هستى را بيان كرده كه بر آفريدگار و صفات او دلالت دارد . از جملهء اين نشانهها ، اختلاف شب و روز و آفرينش خورشيد و ماه است . به جلد دوم ، تفسير آيهء 27 از سورهء آل عمران ، تفسير آيهء 37 و مابعدش از سورهء يس ، آيه 5 از سورهء زمر و ديگر آياتى كه در آن از شب و روز و خورشيد و ماه ياد شده است ، نگاه كنيد .
به مناسبت ياد نمودن قمر در اين آيه ، به يك رويداد مهمّ جهانى ؛ سفر دو فضانورد