وحشت از روز قيامت
[ سوره غافر ( 40 ) : آيات 18 تا 22 ]
وَ أَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْآزِفَةِ إِذِ الْقُلُوبُ لَدَى الْحَناجِرِ كاظِمِينَ ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ حَمِيمٍ وَ لا شَفِيعٍ يُطاعُ ( 18 ) يَعْلَمُ خائِنَةَ الْأَعْيُنِ وَ ما تُخْفِي الصُّدُورُ ( 19 ) وَ اللَّهُ يَقْضِي بِالْحَقِّ وَ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ لا يَقْضُونَ بِشَيْءٍ إِنَّ اللَّهَ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ ( 20 ) أَ وَ لَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَيَنْظُرُوا كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الَّذِينَ كانُوا مِنْ قَبْلِهِمْ كانُوا هُمْ أَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَ آثاراً فِي الْأَرْضِ فَأَخَذَهُمُ اللَّهُ بِذُنُوبِهِمْ وَ ما كانَ لَهُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ واقٍ ( 21 ) ذلِكَ بِأَنَّهُمْ كانَتْ تَأْتِيهِمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّناتِ فَكَفَرُوا فَأَخَذَهُمُ اللَّهُ إِنَّهُ قَوِيٌّ شَدِيدُ الْعِقابِ ( 22 )
[ ترجمه ]
و از روز قيامت بترسانشان . آنگاه كه دلها لبريز از وحشت ، نزديك حنجرهها رسد .
ستمكاران را در آنروز نه خويشاوندى باشد و نه شفيعى كه سخنش را بشنوند . ( 18 )
نگاههاى دزديده را و هرچه در دلها نهان داشتهاند ، مىداند . ( 19 )
خدا به حق داورى مىكند ، ولى كسانى كه سواى او به خدايى مىخوانند هيچ داورى نتوانند ؛ زيرا خدا مىشنود و مىبيند . ( 20 )
آيا در زمين سير نمىكنند تا بنگرند كه عاقبت پيشينيانشان چگونه بوده است ؟
توانايى آنها و آثارى كه در روى زمين پديد آورده بودند از اينان برتر بود . و خدا آنها را به كيفر كفرشان فروگرفت و از قهر خداوندشان نگهدارندهاى نبود . ( 21 )
اين بدان سبب بود كه پيامبرانشان با نشانههاى روشن نزدشان آمدند ، ولى انكار كردند ، و خدا هم آنان را فرو گرفت [ كيفر داد ] . و خدا نيرومند است و به سختى عقوبت مىكند . ( 22 )