وَ ما قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ
[ خداوند را آنچنانكه شايسته است نشناختند ] ، چون آنان به او كافر شدند و به بتها و درهم و دينار ايمان آوردند .
وَ الْأَرْضُ جَمِيعاً قَبْضَتُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ السَّماواتُ مَطْوِيَّاتٌ بِيَمِينِهِ .
اين سخن ، كنايه از عظمت و قدرت خداوند و اينكه آسمانها و زمين و آنچه در آنها و در ميان آنها هستند ، همگى زير فرمان او مىباشند .
سُبْحانَهُ وَ تَعالى عَمَّا يُشْرِكُونَ .
خداوند از شريك داشتن ، همچنين از سخن آنكه دربارهء او مىگويد : خدا دست دارد و از هرشبيهى كه توصيف كنندگان نادان براى او تصوّر مىكنند پاك و منزّه است .