دوم . « اذ » دوم بدل از « اذ » اوّل . مفعول « عززنا » محذوف است : « فعزّزناهما » . جواب « أ ئن ذكّرتم » حذف شده است : « أ ئن ذكرتم تطيرتم » .
« لا ينقذون » در اصل « ينقذوننى » بوده است . « فاسمعون » ، نون وقايه مىباشد و در اصل « فاسمعوا قولى » بوده ، آنگاه مضاف كه همان قول باشد به سبب تخفيف حذف شده و فعل به صورت « فاسمعونى » درآمده است . سپس ياى متكلّم به خاطر وقف حذف شده است . « يا ليت » ، يا براى جلب توجّه است نه ندا .
تفسير
وَ اضْرِبْ لَهُمْ مَثَلًا أَصْحابَ الْقَرْيَةِ .
خطاب « اضرب » براى محمّد صلّى اللّه عليه و آله است و ضمير « لهم » به مشركان عرب برمىگردد . امّا در مورد « قرية » بيشتر مفسران گفتهاند :
مقصود شهر « انطاكيه » است . ليكن خداوند اين شهر را مشخّص نكرده ؛ زيرا هدف از ضرب المثل پند و اندرز است و اين ، به نام قريه و محلّ آن ارتباطى ندارد . گمان مىرود مفسران بر كتابهاى مسيحيان اعتماد كرده باشند ؛ چرا كه در اصحاح 11 از اعمال فرستادگان آمده است : برنابا و شاول به انطاكيه رفتند و گروه فراوانى را آموزش دادند .
مراد از فرستادگان ، دوازده تن از شاگردان حضرت مسيح عليه السّلام بودند كه آنها را برگزيده بود ، تا رويدادهاى زندگى او بر زمين را با چشم ببينند و پس از برخاستن او از قبر ، به او بنگرند و اين رويداد را به جهانيان خبر دهند ( انجيل متى و اعمال الرسل ) . امّا برنابا از مردم قبرس بود كه در زمان آن فرستادگان آيين مسيحيّت را پذيرفت و از تبليغ كنندگان آن شد ( قاموس الكتاب المقدس ) .
إِذْ جاءَهَا الْمُرْسَلُونَ * إِذْ أَرْسَلْنا إِلَيْهِمُ اثْنَيْنِ فَكَذَّبُوهُما فَعَزَّزْنا بِثالِثٍ .
در بسيارى از تفسيرها آمده است كه اين فرستادگان از حواريون عيسى عليه السّلام و شاگردان او بودند و او بود كه آن دو تن را به آن قريه فرستاد و آنگاه آن دو را با سومين فرستاده تقويت كرد .