پروردگارش را در كاملترين صورت رسانيد و رحمتى براى همهء جهانيان بهطور عموم و براى عربيان بهطور خاص بود ؛ زيرا آنان را از ظلمت جاهليّت به روشنايى و بزرگوارى اسلام منتقل كرد . عين اين آيه در جلد اوّل ، آيهء 119 از سورهء بقره بيان گرديد .
هر امتى پيامبرى دارد
در قرآن كريم آياتى است كه آشكارا نشان مىدهد كه هر امّتى را پيامبرى است و از آن جمله اين آيات مىباشند : « چگونه خواهد بود آنروز كه از هر امّتى گواهى بياوريم » . « 1 » « به ميان هر ملّتى پيامبرى مبعوث كرديم » . « 2 » « براى هر امّتى پيامبرى است » . « 3 » « به پروردگارت سوگند كه همه را بازخواست كنيم » « 4 » و نيز اين آيه : « آيا انسان مىپندارد كه او را به حال خود واگذاشتهاند ؟ » . « 5 »
دور نيست كه مراد از پيامبر ، بيمدهنده و گواه ، هرچيزى باشد كه دليل بر آن وجود دارد و باوجود اين دليل ، بهانه و عذر پذيرفته نمىشود و تفاوت نمىكند كه اين چيز پيامبر مرسل باشد ، يا كتابى فروفرستاده شده ، يا مرشدى اصلاحطلب و يا يكى از احكام بديهى عقل كه حتّى دو نفر از صاحبان خردهاى سالم و فطرت خداوند كه او مردم را بر آن آفريده است در آن اختلاف ندارند ، همانند زشتى ستمگرى و خيانت و نيكى عدالت و امانت و امثال آن . ما هيچ امّتى را نمىشناسيم كه با هرجومرج و بدون نظام زندگى كند و افراد خود را تا هرچه بخواهند بدون حساب و كتاب بگويند يا انجام دهند .
هامش
( 1 ) . نساء ( 4 ) آيهء 41 .
( 2 ) . نحل ( 16 ) آيهء 36 .
( 3 ) . يونس ( 10 ) آيهء 47 .
( 4 ) . حجر ( 15 ) آيهء 92 .
( 5 ) . قيامت ( 75 ) آيهء 36 .