حاكم مىبود . نظير اين آيه در جلد دوم ، آيهء 27 از سورهء آل عمران بيان گرديد .
وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرِي لِأَجَلٍ مُسَمًّى .
عين اين آيه نيز در جلد چهارم ، آيهء 2 از سورهء رعد ، بيان شد .
ذلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُ وَ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ ما يَمْلِكُونَ مِنْ قِطْمِيرٍ .
« قطمير » كنايه از بىارزشترين اشياست و معناى آيه چنين مىباشد : آنچه از پديدههاى جهان هستى و شگفتىهاى آن مىبينيد ، كار خداوندى است كه جز او خدايى وجود ندارد . امّا كسانى كه شما مىپرستيد و به آنها اميدواريد ، هيچچيزى را با خداوند مالك نيستند .
إِنْ تَدْعُوهُمْ لا يَسْمَعُوا دُعاءَكُمْ .
آنها اگر از قبيل سنگها ، درختان و ستارگان ، بدون درك و احساس باشند ، دعاى شما را نمىشنوند .
وَ لَوْ سَمِعُوا .
اگر از ميان آدميان ، جنّيان و فرشتگان باشند كه داراى احساس هستند ، دعاى شما را مىشنوند ، ليكن
مَا اسْتَجابُوا لَكُمْ .
اجابت نمىكنند ، چون آنها توان سود و زيان را براى خود ندارند ، چه رسد به اينكه براى ديگران داشته باشند .
وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ يَكْفُرُونَ بِشِرْكِكُمْ .
آنها در روز قيامت از شما بيزارى مىجويند و شما را بر اثر شرك و گمراهيتان سرزنش مىكنند .
وَ لا يُنَبِّئُكَ مِثْلُ خَبِيرٍ .
اى محمّد ! كسى همانند خداى آگاه ، تو را از سرنوشت تكذيبكنندگان نبوّت و ديگر گناهكاران و ستمكاران آگاه نمىسازد .
يا أَيُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَراءُ إِلَى اللَّهِ وَ اللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ .
نياز آفريده به آفريدگارش همانند نياز معلول به علّتش ، هيچگاه قطع نمىشود . ابن عربى در الفتوحات مىگويد :
انسان دو صورت دارد : صورتى كه به خداوند نيازمند است و صورتى كه از جهان بىنياز است . بنابراين ، او همواره به خداوند نيازمند است و نسبت به كسى كه از او بىنيازى مىجويد ، بىنياز و ارجمند است .
إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَ يَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيدٍ * وَ ما ذلِكَ عَلَى اللَّهِ بِعَزِيزٍ .
« ذلك » به نابود كردن گناهكاران و آفريدن فرمانبرداران به جاى آنان اشاره دارد . اگر خدا چنين ارادهاى كند ، ارادهء او تحقّق خواهيد يافت ؛ زيرا او بر هرچيزى تواناست . عين