هرگاه از صحابى و يا يكى از امامان بزرگ مسلمانان نام مىبرند ، غالبا مىگويند : « رضى اللّه عنه ؛ خدا از او خشنود باد » . امّا شيعه مىگويند : « عليه السلام ؛ سلام بر او » . منبع هر دو ديدگاه يك چيز ؛ يعنى قرآن است . خداوند مىفرمايد : « رضى اللّه عنهم و رضوا عنه ؛ خدا از آنان خشنود است و آنان نيز از خدا خشنودند » . « 1 » نيز مىفرمايد : « سلام على آل يس ؛ سلام بر خاندان ياسين » . « 2 » در تفسير روح البيان آمده است : « بنى اسرائيل به موسى گفتند : آيا پروردگار ما درود مىفرستد ؟ و اين امر بر او دشوار آمد » . اين سخن از بنى اسرائيل دور به نظر نمىرسد ، بهويژه هرگاه به درود فرستادن مأمور گردند .
لِيُخْرِجَكُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ .
مراد از ظلمات در اينجا ، تاريكىهاى دوزخ است و مراد از نور ، روشنايى بهشت : خدا و فرشتگان او بر مؤمنان درود مىفرستند ، تا آنان از عذاب دوزخ دور گردند و به بهشت وارد شوند . برخى گفتهاند :
مراد از ظلمات ، تاريكىهاى كفر و مراد از نور ، روشنايى ايمان است . اين ديدگاه با اين سخن خداوند :
وَ كانَ بِالْمُؤْمِنِينَ رَحِيماً ،
سازگارى ندارد . نيز خداوند و فرشتگان او بر كافران درود نمىفرستد تا آنان را به ايمان برند .
تَحِيَّتُهُمْ يَوْمَ يَلْقَوْنَهُ سَلامٌ وَ أَعَدَّ لَهُمْ أَجْراً كَرِيماً .
نظير اين آيه در سورهء يونس ، آيه 10 و سورهء ابراهيم ، آيه 23 بيان شد .
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَرْسَلْناكَ شاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذِيراً وَ داعِياً إِلَى اللَّهِ بِإِذْنِهِ .
خداوند محمّد صلّى اللّه عليه و آله را فرستاد ، تا [ مردم را ] به حق فراخواند و او را به دلايل كافى و وافى مجهّز كرد و نيز هركس را كه فرمانبردارى كند به بهشت مژده دهد و هركس را كه گناه كند از عذابى دردناك بترساند و در روز قيامت هم گواهى مىدهد كه اين يكى از او روى گردانيد و آن يكى شنيد و فرمان برد . در نهج البلاغه آمده است :
او را فرستاد ، تا به حق فراخواند و گواهى بر مردم باشد . او رسالتهاى پروردگارش را
هامش
( 1 ) . مائده ( 5 ) آيهء 119 .
( 2 ) . صافات ( 37 ) آيهء 130 .