در باغهاى بهشت خواهند يافت . ( 19 )
و امّا عصيانپيشگان ، منزلگاهشان آتش است . هرگاه كه بخواهند از آن بيرون آيند ، بار ديگر آنها را به درون آتش بازگردانند و بگويندشان :
بچشيد عذاب آتشى را كه دروغش مىپنداشتيد . ( 20 )
و عذاب دنيا را پيش از آن عذاب بزرگتر به ايشان بچشانيم ، باشد كه بازگردند . ( 21 )
كيست ستمكارتر از آن كس كه او را به آيات پروردگارش پند دهند ، ولى اعراض كند ؟ ما از مجرمان انتقام مىگيريم . ( 22 )
واژگان
تتجافى : دور مىشود . از جفا گرفته شده است .
المضاجع : جمع مضجع ؛ يعنى بستر خواب .
المأوى : جايى كه انسان بدان پناه مىبرد .
النّزل : در اينجا مراد عطا و بخشش است .
العذاب الأدنى : عذاب دنيا .
العذاب الأكبر : عذاب آخرت .
اعراب
« سجّدا » حال از فاعل « خرّوا » . « خوفا » ، « طمعا » و « جزاء » مفعول من اجله . « أفمن » ، « من » مبتدا و « كمن » خبر ، « لا يستوون » جملهء مستأنفه . « نزلا » حال و يا مفعول مطلق .
تفسير
إِنَّما يُؤْمِنُ بِآياتِنَا الَّذِينَ إِذا ذُكِّرُوا بِها خَرُّوا سُجَّداً وَ سَبَّحُوا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ .
مراد از مؤمنان در اينجا كسانى هستند كه حق را مىشناسند و بدان عمل مىكنند و به خاطر آن از خودگذشتگى نشان مىدهند و بر اثر اعتماد و اخلاصى كه به خداى يگانه و بىشريك دارند ، در شب و روزشان به عبادت او مىپردازند . امّا سبحان اللّه گفتن و