بوزد و يا كوچكترين حادثهاى براى آن پيش آيد ، از بين مىرود و اثرى از آن برجاى نمىماند . به بيانى ديگر : هركس كه با تكيه كردن به بت ، يا ثروت ، يا دانش و يا قدرت از خدا روى گرداند ، از زمرهء كسانى به شمار مىرود كه غير از خدا دوستانى براى خود گرفته است و هركس بهجز خدا دوست و ياورى براى خويش بگيرد ، از زيانكاران خواهد بود .
در كتاب الحيوان جاحظ آمده است : « نوزاد عنكبوت همان ساعتى كه زاده مىشود ، به تنيدن مىپردازد و مادّهء بافتنىاش از بيرون است ، نه از بدنش و زمانى كه از آماده كردن تارهاى به هم تنيدهاش در اثر ضعف آگاه مىشود ، به منظور تقويت خود و به دست آوردن غذا ، به وسيلهء تارهايش به شكار مگس مىپردازد » . بر هرخردمندى لازم است كه از خود بپرسد : چه كسى هنر تنيدن را به عنكبوت الهام كرده و در همان ساعتى كه زاده مىشود ، او را به مادّهاى راهنمايى نموده است كه مىتواند مادهء اصلى تارهايش باشد ؟ كدام مهندسى اين خانه را به گونهاى برايش طراحى كرده است كه شكارگاه مگس باشد ؟ آيا اين طراحى بهطور تصادفى اتفاق افتاده است ؟ و اگر تصادف دوبار و يا سهبار تكرار شد ، آيا در هرعنكبوتى كه تازه متولّد شده و يا تا بىنهايت متولّد مىشود ، تكرار خواهد شد ؟ شأن خدا بالاتر از آن چيزى است كه دروغگويان مىگويند . اين كارها هرگز براساس تصادف نيست ، بلكه اوست كه آفريد و اندام درست آفريد و اندازه معيّن كرد و سپس راه نمود .
إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ ما يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ مِنْ شَيْءٍ .
خداوند بتها و ديگر چيزهايى را كه آنان بدانها تكيه مىكنند ؛ مانند ثروت و قدرت ، مىشناسد و معناى آيه چنين است :
خدا حقيقت اين اشيا را كه آنان با آنها عزّت مىجويند مىداند ، درحالىكه آنها انسان را از خدا بىنياز نمىكنند .
وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ .
او با قدرت خود ، نيرومند و با تدبيرش ، داناست .
وَ تِلْكَ الْأَمْثالُ نَضْرِبُها لِلنَّاسِ وَ ما يَعْقِلُها إِلَّا الْعالِمُونَ .
« تلك » به ضرب المثل