تخطي إلى المحتوى الرئيسي

التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — صفحة 141

مساهمون:

ص١٤١
انبازان موهوم چيزى را نمىدانند .
وَ هُوَ اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ .
تنها او سزاوار پرستيدن است .
لَهُ الْحَمْدُ فِي الْأُولى وَ الْآخِرَةِ .
ستايش از آن خداوند است ، در دنيا به خاطر بخشش و نعمت‌هايش و در آخرت به خاطر پاداش و كيفرش .
وَ لَهُ الْحُكْمُ
فرمان او با كلمهء : « كن » ؛ يعنى موجود شو ، در هرچيزى نفوذ دارد .
وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
هيچ كس نمىتواند از اين بازگشت‌گاه ، رهايى يابد . خوشبخت كسى است كه حجت وى ثابت و عذرش پذيرفته شود .