السرابيل : مفرد آن سربال به معناى پيراهن است .
البأس : شدّت ، سختى و در اينجا مراد از آن ، جنگ است . لباس جنگ ؛ يعنى زره .
اعراب
« امّهات » در اصل ، امّات است ، زيرا جمع امّ مىباشد . هاء به منظور تاكيد اضافه شده ، چنانكه طبرسى گفته است و براى فرق ميان عاقل و غيرعاقل اضافه شده ، چنانكه ديگران گفتهاند . جملهء
« لا تَعْلَمُونَ شَيْئاً »
حال از ضمير مخاطب در « امّهاتكم » .
« شيئا » مفعول مطلق و به معناى « علما » . نيز جايز است كه مفعول به و « تعلمون » به معناى « تعرفون » باشد .
« اثاثا » مفعول براى فعل محذوف ؛ يعنى : « و جعل لكم أثاثا و متاعا » . « فان تولّوا » فعل شرط و جواب آن محذوف است ؛ يعنى : « فان تولّوا لم يلزمك شىء ؛ يعنى اگر از تو رويگردانند ، چيزى برعهده تو نيست » ؛ زيرا وظيفهء تو ، تنها رساندن پيام الهى است و تو اين وظيفه را انجام دادهاى .
تفسير
خداى سبحان در اين آيه ، گوشهاى از دلايل وجود آفريننده حكيم اين جهان هستى را بيان كرده است . اين دلايل كه در عينحال از نعمتهاى خدا بر بندگانش نيز بهشمار مىروند عبارتند از :
با مادّىگرايان
1 .
وَ اللَّهُ أَخْرَجَكُمْ مِنْ بُطُونِ أُمَّهاتِكُمْ لا تَعْلَمُونَ شَيْئاً ؛
انسان از شكم مادرش در حالى بيرون مىآيد كه نادان است و بديهى است هيچچيز نمىداند ؛ لكن خداوند او را به ابزار شناخت حسىّ كه عبارتند از : گوش و چشم و ابزار شناخت فكرى كه