تخطي إلى المحتوى الرئيسي

التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — صفحة 774

مساهمون:

ص٧٧٤
خورشيد ، ماه و ستارگان را همه فرمانبردار امر او هستند . در اين براى آنها كه به عقل درمىيابند عبرت‌هاست . ( 12 ) و در زمين چيزهايى با رنگ‌هاى گوناگون آفريد ، در اين عبرتى است براى مردمى كه پند مىگيرند . ( 13 ) اوست كه دريا را رام كرد تا از آن گوشت تازه بخوريد و زيورهايى بيرون آريد و خويشتن بدان بياراييد ، و كشتىها را بينى كه دريا را مىشكافند تا از فضل خدا روزى بطلبيد ، باشد كه سپاس گوييد . ( 14 ) و بر زمين كوه‌هاى بزرگ افكند تا شما را نلرزاند . رودها و راه‌ها پديد آورد . شايد هدايت شويد . ( 15 ) و نشانه‌ها نهاد ، و به ستارگان راه مىيابند . ( 16 ) آيا آن‌كه مىآفريند همانند كسى است كه نمىآفريند ؟ چرا درنمىيابيد ؟ ( 17 ) اگر بخواهيد نعمت‌هاى خدا را شمار كنيد ، شمار كردن نتوانيد . خدا آمرزنده و مهربان است . ( 18 ) آنچه را كه پنهان مىكنيد يا آشكار مىسازيد خدا به آن آگاه است . ( 19 )

واژگان

تسيمون : از سامت الماشية ؛ يعنى چريد ، گرفته شده است ؛ يعنى : چهارپايانتان را بدون زحمت ، از گياهان مىچرانيد . ذرأ : آفريد . مواخر : جمع ماخرهء و « مخر » به معناى شكافتن آب است ، چنان‌كه مىگويند : « مخرت السّفينة ؛ كشتى حركت كرد و آب را از چپ و راست شكافت » . الرّواسى : كوهها . ان تميد بكم : شما را نگران نكند و نلرزاند . السبل : راه‌ها . العلامات : نشانه‌هايى كه با آنها راه را مىتوان يافت .