واژگان
الرّواسى : كوههاى استوار .
يغشى : مىپوشاند .
جنات : باغها .
صنوان : نخلههاى زيادى كه همگى داراى يك ريشه باشند .
غير صنوان : درختان پراكندهاى كه از ريشههاى مختلف باشند . مفرد صنوان ، « صنو » است .
الاكل : به ضم همزه و كاف ، خوردنىها .
اعراب
ضمير « ترونها » به « سموات » برمىگردد و جملهء « ترونها » صفت براى « سموات » است ، نه براى « عمد » و معناى آن چنين است : اين آسمانها در واقع خودش همانگونه است كه بدون ستون آن را مىبينى . جملهء « يدبّر » و نيز ، جملهء « يفصّل » مستأنفه است . « اثنين » تأكيد است براى « زوجين » . فاعل « يغشى » ضميرى است كه به اللّه برمىگردد . « اللّيل » مفعول اوّل و « النّهار » مفعول دوم [ براى يغشى ] .
تفسير
اللَّهُ الَّذِي رَفَعَ السَّماواتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَها .
ما در بخش اعراب گفتيم : هاى « ترونها » به « سموات » برمىگردد و جملهء فعليه صفت آن است و نه صفت « عمد » .
بنابراين ، معناى آن چنين است : خدا به فرمان خودش آسمانها را برافراشت . آسمان همانگونه كه آن را در ظاهر مىبينيد ، در واقع نيز بدون ستون است . در مستدرك نهج البلاغه ، امام على عليه السّلام آسمان را چنين توصيف مىكند : « او آسمان را بدون ستون