به سوى هدايت فراخواند و آنان به اختيار خود ، آن را نپذيرفتند ، آنها را هدايت نخواهد كرد .
الَّذِينَ آمَنُوا وَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللَّهِ وَ أُولئِكَ هُمُ الْفائِزُونَ .
كجا آب دادن حاجيان و عمارت مسجد الحرام ، به پايهء ايمان و هجرت و جهاد مىرسد . نظير اين آيه در سورهء انفال ، آيهء 72 گذشت . واژهء « اعظم » در اينجا به معناى برترى نيست و تنها ثبوت فضيلت براى مؤمنان را مىرساند ؛ زيرا كافران هيچگونه مقامى در پيشگاه خدا ندارند .
يُبَشِّرُهُمْ رَبُّهُمْ بِرَحْمَةٍ مِنْهُ وَ رِضْوانٍ وَ جَنَّاتٍ لَهُمْ فِيها نَعِيمٌ مُقِيمٌ * خالِدِينَ فِيها أَبَداً إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ أَجْرٌ عَظِيمٌ .
صاحب البحر المحيط مىگويد : « مؤمنان سه ويژگى دارند : ايمان ، هجرت و جهاد . خداوند در مقابل اين سه ويژگى سه چيز قرار داده است : رحمت ، خشنودى و بهشت » .
رازى در بيان تفاوت ميان اين سه ويژگى ، سخن را به درازا كشانده است . امّا نظريهء ما اين است كه اين سه چيز [ - رحمت ، خشنودى و بهشت ] و نيز فوز و اجر ، داراى يك معنا مىباشند و آن اينكه مؤمنان عملكننده به دستورات خدا مشمول لطف و امان او خواهند بود . هرچند واژهء رضوان از ساير اوصاف بىنياز مىكند .
وَ رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ أَكْبَرُ
؛ « 1 » خشنودى خدا از همهچيز بزرگتر است . لكن خدا خواسته است كه از مؤمنان تقدير كند و بندگانش را به ايمان و عمل شايسته تشويق نمايد [ از اينرو ، فرمود : عنده اجر عظيم ] .
هامش
( 1 ) . بقره ( 2 ) آيهء 72 .