اعراب
تفسير
أَ جَعَلْتُمْ سِقايَةَ الْحاجِّ وَ عِمارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ كَمَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ جاهَدَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ . مراد از سقاية الحاج ، سيراب كردن مردم در حج و مراد از عمارة المسجد در اينجا ، خدمت به مسجد است . در بسيارى از تفاسير و از آن جمله ، در تفسير طبرى ، رازى ، نيشابورى و سيوطى آمده است : عباس بن عبد المطلب در حج به مردم آب مىداد و طلحة بن شيبه از قبيله بنى عبد الدّار كليددار كعبه بود . طلحه گفت : من صاحبخانه و كليددار آن هستم . عباس گفت : من به حاجيان آب مىدهم . على بن ابى طالب عليه السّلام گفت : شما چه مىگوييد ، من شش ماه پيش از مردم ، به سوى قبله نماز گزاردم و منم جهادگر راه خدا . از اينرو ، اين آيه نازل شد : أَ جَعَلْتُمْ سِقايَةَ الْحاجِّ . . . بنابراين ، مراد از سخن خداوند : « كمن آمن باللّه و اليوم الآخر و جاهد فى سبيل اللّه » على عليه السّلام است و معيار برترى در نزد خدا عبارت است از : ايمان به خدا و جهاد در راه او . امّا پستها و مقامها ، بسيارى از اوقات ، صاحبان خود را به تباهى و نابودى كشاندهاند [ و معيار برترى محسوب نمىشوند ] . لا يَسْتَوُونَ عِنْدَ اللَّهِ ؛ يعنى در پاداش و ثواب برابر نيستند . وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ؛ يعنى خداوند پس از آنكه ستمكاران را