پيشتر در تفسير آيهء 74 از سورهء يونس ، بخش : « پيرامون هدايت و گمراهى » در اين باره سخن گفته شد .
هُوَ رَبُّكُمْ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ؛
هيچ راه فرار از ديدار ، بازپرسى و كيفر او وجود ندارد .
أَمْ يَقُولُونَ افْتَراهُ قُلْ إِنِ افْتَرَيْتُهُ فَعَلَيَّ إِجْرامِي وَ أَنَا بَرِيءٌ مِمَّا تُجْرِمُونَ .
ظاهر سياق آيه نشان مىدهد كه ضمير « يقولون » به قوم نوح برمىگردد و هاى « افتراه » به وحىاى كه نوح آن را به آنها رسانيد و معناى آيه اين است : اى نوح ! به قومت بگو : اگر آنطور كه شما تصور مىكنيد ، من دروغ مىگويم ، پس من خودم به تنهايى مسئول خواهم بود و گناه و كيفر آن بر عهدهء خودم است و اگر من راست مىگويم ، شما مسئول خواهيد بود و كيفر تكذيب تنها بر عهدهء شما مىباشد و من از كارها و جنايتهاى شما مبرّا هستم .
برخى گفتهاند : اين آيه در داستان نوح به صورت معترضه آمده و [ در اصل ] دربارهء مشركان قريش نازل شده است ؛ زيرا وقتى كه حضرت محمّد صلّى اللّه عليه و إله اين داستان را بر مشركان قريش حكايت كرد ، آنان در راستگويى او ترديد كردند . از اينرو ، خدا به او دستور داد كه به ايشان بگويد : اگر من دروغ بگويم به شما ربطى ندارد و پيامد آن تنها بر عهدهء خودم خواهد بود . البتّه اين معنا در واقع اشكالى ندارد ، لكن از ظاهر سياق چنين معنايى برنمىآيد .